هوشنگ سیحون :: بزرگان معماری

[ad_1]

Hooshang Seyhoun

هوشنگ سیحون

… کلام آخر من ایران هست …

هوشنگ سیحون

این آرشیتکت(طراح) متولد ۱ شهریور ۱۲۹۹ تهران بود و در ۵ خرداد ۱۳۹۳ در ونکوور کانادا فوت کرد . سیحون آرشیتکت(طراح)، طراح، نقاش و مجسمه‌ساز
سرشناس و نامدار اهل ایران بود. وی استاد معماری و رئیس سابق دانشگاه هنرهای زیبای
دانشگاه تهران بود.سیحون، طراح بنای یادبودی آرامگاه بوعلی‌سینا و طراح آرامگاه‌های
خیام، نادرشاه افشار، فردوسی و کمال‌الملک بوده‌هست
. سیحون در خانواده‌ای آشنا با موسیقی متولد شد. پدربزرگ او میرزا عبدالله
فراهانی از پیشگامان موسیقی سنتی و معروف به پدر موسیقی سنتی ایران بود. مادر وی، مولود
خانم، از نوازندگان تار و سه‌تار و نیز دایی او مرحوم احمد عبادی، استاد بزرگ سه‌تار
بود
. او بعد از پایان تحصیل معماری در دانشگاه هنرهای
زیبای دانشگاه تهران، به دعوت آندره گدار (رئیس اداره باستان‌شناسی وقت ایران) برای
ادامه تحصیل راهی پاریس می‌شود و در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
طی حدود
۳ سال تحت تعلیم
اوتلو زاوارونی به تکمیل دانش معماری خود می‌پردازد و در سال
۱۹۴۹ به درجه دکترای هنر می‌رسد. او در بازگشت به
ایران در سن
۲۳ سالگی نخستین
اثر معماری خود که بنای یادبودی بر آرامگاه بوعلی سینا بوده‌هست را طراحی(طرح ریزی) می‌کند
. سیحون در طول سالهای تلاش خود عضو شورای ملی باستان‌شناسی، شورای عالی
شهرسازی، شورای مرکزی تمام دانشگاه‌های ایران و کمیته بین‌المللی ایکوموس
(Icomos، وابسته به یونسکو در پیش
ازانقلاب) بوده و به مدت
۱۵ سال مسؤولیت
مرمت بناهای تاریخی ایران را برعهده داشته‌هست
. هوشنگ سیحون بیش از دو دهه در ونکوور کانادا زندگی کرد. وی شهروند افتخاری
فرانسه نیز بود
. وی استاد دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران
بوده و ۱ دوره ریاست این دانشگاه را عهده‌دار بوده‌هست. استاد «هوشنگ سیحون» نقاش
و آرشیتکت(طراح) پرسابقه ایرانی، به مرد بناهای ماندگار معروف هست. از بین پروژه(طرح)‌های طراحی(طرح ریزی)
و ساخته شدهٔ وی می‌توان به آرامگاه بزرگانی چون خیام، کمال‌الملک، بوعلی سینا، نادرشاه
افشار، کلنل محمدتقی خان پسیان و ده‌ها مقبره و آرامگاه دیگر و نیز طراحی(طرح ریزی) بنای «موزه
توس» در سال
۱۳۴۷ و همچنین ساختمان
بانک سپه در میدان توپخانه تهران اشاره کرد
. وی همچنین طراحی(طرح ریزی) ساختمان‌های سازمان نقشه‌برداری کل کشور، کارخانه نخ ریسی
کوروس اخوان، کارخانه آرد مرشدی، مجتمع آموزشی یاغچی آباد، سینما آسیا، سینما سانترال،
کارخانه کانادادرای (زمزم فعلی) در تهران و اهواز، کارخانه یخ سازی کورس اخوان و حدود
۱۵۰ پروژه(طرح) مسکونی خصوصی را بر عهده داشته‌هست. استاد سیحون «نقش‌افکنی» هست که در دنیای ابعاد، از معانی پر رمز و راز
باطن سخن به بین می‌آورد و برای بزرگانی که آرشیتکت(طراح) و طراح آرامگاه‌شان بوده، کوشیده‌هست
تا معانی باطنی، فلسفه نظری و ساحت وجودی هر ۱ را در نقش مقبره‌اش متجلی و نمایان
سازد. به لقب مثال استاد سیحون در سال
۱۳۳۸، طرح آرامگاه حکیم عمر خیام را مبتنی بر اصول
ریاضی و مثلثاتی خیام، پایه‌گذاری و طراحی(طرح ریزی) نموده‌هست
. او در کتاب نگاهی به ایران درخصوص بنای آرامگاه نادر شاه افشار می‌نویسد: مادهٔ اساسی ساختمان از سنگ خارای منطقه کوهسنگی مشهد، مشهور به سنگ هرکاره
هست. این سنگ یکی از مقاوم‌ترین سنگ‌هایِی هست که در ایران وجود دارد … او دلیل این
انتخاب را اشاره به صلابت و عظمت نادر شاه افشار می‌داند و در ادامه می‌نویسد: …
شکل کلی مقبرهٔ نادر به شکل شش ضلعی متناسبی هست که شکلِ سیاه چادرهایی را تداعی می‌کند؛
دلیل این امر همین نکته‌هست که نادر به جای کاخ، در زیر چادر زندگی می‌کرد
.

هوشنگ
سیحون و نحوه برخورد با معماری

راهی
را که من در معماری پیش گرفته‌ام به طور خلاصه و به صورت فهرست ذکر می‌کنم. در معماری،
قبل از هر چیز علاقه دارم منطق را همیشه در نظر داشته باشم. هیچ‌گاه هیچ چیز نباید
بی منطق در معماری به کار برود، حتی کوچکترین خط و کم‌ترین نقطه بایستی دلیل و معنی
مخصوص به خود داشته باشد و مخصوصاً از فانتزی‌های بی‌معنی و بی مغز گریزانم. حقیقت
بایستی عریان و بی پرده در معماری خودنمایی کند ولو اگر گاهی اوقات زننده باشد، اطمینان
دارم که حقیقت همیشه زیبایی و لطف مخصوص به خود را خواهد داشت.
آنچه می‌سازم با
احتیاجات دستور کار و صاحب کار بایستی مطابقت داشته باشد. هیچ چیز زیاد تر یا کمتر از
آنچه مورد احتیاج هست نبایستی ساخته شود. با تزئینات زیاده از حد موافقت ندارم. زیرا
اگر معماری به خودی خود کامل و زیباست احتیاجی به رنگ و روغن و تزئینات ندارد. حجم‌ها
و تناسبات وقتی زیبا نباشند هر قدر هم عوامل تزئینی به بنا اضافه کنیم تأثیری در زیبایی
آن نخواهد داشت. سادگی و بی تکلفی را هدف خود می‌دانم.
۱ آرشیتکت(طراح) خوب باید
مثل ۱ شعر عالی ساده، سهل و ممتنع باشد. از شلوغی و درهم و برهمی بی اندازه گریزانم.
نقشهٔ ساده همیشه زود خوانده می‌شود و اشخاص را گمراه نمی‌کند. طرح نقشهٔ ۱ ساختمان
مثل حل ۱ مسئله هست. باید همیشه ساده‌ترین راه حل را در نظر گرفت و از راه‌های پیچ
در پیچ صرف نظر کرد. برای هر ۱ از مصالح بها مخصوص به خودش را قائلم و همیشه سعی
کرده‌ام با به کار بردن به موقع آن‌ها بها واقعی آن‌ها را به معرض دید بگذارم.
امکانات فنی و ساختمانی
کشور خودمان را همیشه در نظر می‌گیرم و سعی می‌کنم با عوامل حاضر خود را تطبیق دهم.
برای معماری ایران از نظر پلاستیک اهمیت فوق‌العاده‌ای قائلم و در تمام موارد سعی می‌کنم
از این منبع عالی و گرانبها به لقب پایه و اساس استفاده کنم و الهام بگیرم؛ و هدفم
این هست که معماری این کشور را به پایه ایی برسانم که همان احترام خاصی را که در دوره‌های
گذشته برای ما قائل بودند باز هم داشته باشند. (سیحون،
۱۳۴۰) بعد از کودتای سوم اسفند ماه سال ۱۲۹۹ خورشیدی، در سال ۱۳۰۱ خورشیدی، گروهی
از رجال سیاسی – فرهنگی و علاقه‌مند به هنر ایران، برای حفظ و نگه داری و تعمیر ساختمان‌های
تاریخی و پاس حرمت یادگارها و مفاخر فرهنگی و هنری ایران، گرد هم آمدند و جمعیتی به
نام «انجمن کارها ملّی» را تشکیل دادند. از اقدامات اولیهٔ انجمن کارها ملّی، طرح ساخت
مقبرهٔ حکیم ابوالقاسم فردوسی بود. کریم طاهرزاده بهزاد، طرح آرامگاه فردوسی را پیشنهاد
کرد و این طرح در سال
۱۳۱۳ خورشیدی افتتاح
شد (بحر العلوم،
۱۳۵۵: ۳۳). به علت نا آشنایی
سازندگان به فنون آزمایش خاک، محاسبه نکردن دقیق و بی اطلاعی از وضعیت آب‌های زیر زمینی
ناحیهٔ طوس، ساختمان از همان نخستین سال‌ها، شروع به نشست کرد و بعد از
۳۰
سال،
هوشنگ سیحون با حفظ طرح اولیه و الحاقات تازه، بنایی تازه ساخت. بعد از برگزاری جشن
هزارهٔ فردوسی و آغاز جنگ جهانی دوم، به علت عدم تأمین اعتبار مالی، تا سال
۱۳۲۳ خورشیدی، انجمن کارها ملّی عملاً فعالیتی نداشت و در آذر ماه همین سال،
تلاش خود را از نو آغاز کرد. دو اقدام اولیه انجمن کارها ملّی، در دورهٔ دوم تلاش
خود، دقت به ساخت آرامگاه ابوعلی سینا و آرامگاه سعدی (طرح مشترک محسن فروغی و علی‌اکبر
صادق به سال
۱۳۲۸ خورشیدی) بود. طرح ساخت آرامگاه
ابوعلی سینا، به مناسبت هزارمین سال تولد ابوعلی (
۱۳۳۰ خورشیدی)، از اولین کارهای دورهٔ دوم تلاش انجمن کارها ملّی بود. هیئت
مؤسسان انجمن کارها ملّی، در سال
۱۳۲۴ خورشیدی، با پیش
فرض برتری تلفیق معماری قدیم و تازه، ۱ مسابقه معماری بین معماران آن دوره ترتیب داد
که با نظر مساعد آندره گدار و محسن فروغی، طرح هوشنگ سیحون به لقب بهترین طرح مسابقه
زبده شد. جایزه بهترین طرح، اجرای ساختمان بود. بعد از تصویب نهایی طرح در سال
۱۳۲۶ خورشیدی، انجمن کارها ملّی، تصمیم به ساخت مقبرهٔ ابن سینا گرفت. به گزارش
انجمن کارها ملّی، سیحون در آن زمان برای تکمیل تحصیلات خود، در پاریس به سر می‌برد
و بعد از آگاهی از تصمیم انجمن کارها ملّی در خرداد ماه سال
۱۳۲۷ خورشیدی، طرح نهایی را که در اصل به لقب پایان‌نامهٔ خود در پاریس عرضه
کرده بود، به انجمن کارها ملّی فرستاد.
در سال ۱۳۲۸ خورشیدی، قرار داد ساخت مقبره به شرکت(کمپانی) پیمانکاری ابتهاج و شرکاء واگذار
شد. مهم‌ترین امتیاز این شرکت(کمپانی)، استخدام مهندس پولاک (
polak)، اهل کشور چکوسلوواکی، برای
محاسبه و نظارت بر اجرای طرح بود. ساخت مقبره از خرداد ماه همان سال آغاز شد .

کارها

معماری
شاخص

  •     آرامگاه نادرشاه در مشهد
  •     آرامگاه کمال الملک در نیشابور
  •     آرامگاه ابوعلی سینا در
    همدان(
    ۱۹۵۱)
  •     آرامگاه خیام در نیشابور(۱۳۳۸)
  •     بازسازی و طراحی(طرح ریزی) آرامگاه
    فردوسی در توس بر پایهٔ طرح پیشین، در سال
    ۱۳۴۷
  •     آرامگاه کلنل محمدتقی‌خان
    پسیان
  •     مقبره عباس میرزا و بعضی
    دولتمردان قاجار
  •     ساختمان بانک سپه در تهران
  •     بنای موزه توس (۱۳۴۷)
  •     مرکز فرهنگی یزد

 

نوشتاری

  •     جامع ترین کتاب: هوشنگ سیحون
    آرشیتکت(طراح) هنرمند نقاش
  •     کتاب نگاهی به ایران (دسته‌ای
    از نقاشی‌های سیاه قلم)
  •     کتاب معماری سیحون
  •     کتاب نیم قرن کارها معماری
    و نقاشی سیحون

 

نقاشی

  •     کلاغ پر
  •     کنسرت(Concerto)، رنگ
    روغن (
    ۱۹۹۸)
  •     قلم و مرکب (۱۹۸۱)

آرامگاه نادرشاه در مشهد

ساختمان
آرامگاه شامل تالار مقبره و دو موزه یکی برای جنگ افزار زمان نادر و یکی جهت اسلحه
زمان قبل از نادر و برج مرتفعی برای بر پا کردن دسته ی مجسمه نادر سوار بر اسب و
قزلباش ها، یعنی سپاهیان نادر هست . این ساختمان برپایه دو شکل اساسی هندسی یعنی مربع
و مثلث طراحی(طرح ریزی) شده و طرح راهنمای مبنای آن را تشکیل می دهد که
۴۲
سال
پیش در مشهد و کلا از سنگ خارای این شهر با قطعات بزرگ در اشاره به صلابت و عظمت نادر
شاه به وجود آمده هست .
تالار آرامگاه به شکل مربع از دو دیوار
قرمز رنگ سنگی بسته و دو قسمت ستون بندی باز تشکیل شده هست که سنگ مزار نادر در گوشه
ی این مربع در پناه دو دیوار جا دارد و به سوی بیرون نگاه می کند . این زاویه و پناه
و باز بودن تالار حالت صحنه ی جنگ و دفاع و حمله را تداعی می کند . رنگ قرمز دو دیوار
به مفهوم جنگ هست و برجستگی های با ابعاد متفاوت سنگی که از دو دیوار بیرون آمده اند
نبردهای مختلف نادر را می نمایند . ستون های اطراف تالار از نقش مربع های قاعده و بالای
ستون به ترتیبی که
۴۵ درجه نسبت به هم
چرخش دارند، طرح شده که در نتیجه
۸ مثلث با چهار قاعده
در بالا و چهار قاعده در پایین نشانه ای از کلاه نادر هست . شانزده عدد آن ها به ارتفاع
۲.۲۶ متر و دوتای دیگر به ارتفاع متجاوز از ۴
متر
یکپارچه از سنگ خارا تراشیده شده اند .
در ورودی طرف چپ
بدنه ی موزه بزرگ به چشم می خورد و سمت راست پایه برج مانند مجسمه ها قرار دارد که
۱ قرنیز سنگی بزرگ ضمن پوشش ورودی اساسی این دو را به هم می پیوندد . برج پایه و دسته
ی مجسمه ها با هم طراحی(طرح ریزی) شده اند به ترتیبی که حالت دینامیک و حمله و یورش را مجسم می
کنند قرنیز نامبرده از طرف برج مجسمه به طرف موزه حرکت صعودی دارد که همچنین به تبعیت
از دسته ی برج و مجسمه ها حالت دینامیک و جهشی جنگ را تداعی می کند . ابتکار قرنیز
در این هست که پوشش بین دو ستون تکنیک ساده شده و مدرن طاق ضربی های قدیم به کار رفته
هست . بدین معنی که آجر یا سنگ کلیدی یا تاج، که بالای قوس تعبیه شده، فشارهای طاق
از اطراف آن به دو طرف، یعنی پایه ها را به ۱ قطعه سنگ مثلثی و دو قطعه سنگ در طرفین
انتقال داده و خلاصه می کند و طاق قوسی تبدیل به طاق مستقیم و تراز شده هست .
مثلث های کلیدی
تمامی متساوی الاضلاع و بقیه نیز مثلث های قائم الزاویه هستند که در بالا به صورت مورب
برش خورده اند . همین طرز کار عینا در داخل تالار آرامگاه نیز عمل شده هست .
همچنین در نمای
حد فاصل بین مجسمه و موزه ی کوچک دسته بنا طوری ساخته شده که به خصوص در نمای اساسی
برجستگی نباشد، یعنی ابزار کاری ها و تراش سنگ ها تماما از داخل باشد و به این منظور
ایجاد قدرت تجسمی و تصویری بیشتر هست . فقط در قسمت موزه ی کوچک
۳
ناودان
بزرگ سنگی از متن بیرون آورده اند که بیشتر جنبه ی زیبایی دارند.

آرامگاه نادرشاه در مشهد

آرامگاه نادرشاه در مشهد

آرامگاه نادرشاه در مشهد

آرامگاه نادرشاه در مشهد


آرامگاه کمال الملک در نیشابور

هوشنگ سیحون در
سال
۱۳۳۷ طرح بنای
تازه آرامگاه کمال الملک را به انجمن کارها ملی پیشنهاد داد. وی در آن
سال طی قراردادی با انجمن متعهد شد طرح مقبره کمال الملک را در
۲ ماه تهیه کند و به لقب ناظر انجمن کار
نظارت پروژه(طرح) را به عهده بگیرد
.
کار در سال ۱۳۳۸ آغاز شد و پی سازی آرامگاه، نصب استخوان
بندی آهنی و کاشیکاری بنا، تهیه و نصب سنگ مزار و نقش برجسته نیم تنه سنگی کمال
الملک کار استادابوالحسن صدیقی و احداث دو حوض در محوطه مقبره انجام شد و در سال
۱۳۴۲ آرامگاه این نقاش مشهور کشورمان رسما
گشایش یافت
.
بنای آرامگاه کمال‌الملک
که در ضلع شمالی مقبره‌ی فریدالدین عطار نیشابوری قرار گرفته، دارای مساحت زیربنای
۲۸ متر مربع و شش ایوانچه‌ی مقعر هست که داخل
فرورفتگی ایوانچه‌ها، با کاشی معرق نفیس، به رنگ‌های لاجوردی و سفید، زینت یافته
هست. این بنا، تلفیقی هست موزون از معماری سنتی و مدرن که به گونه‌ای نمادین، طاق
تویزه و ایوان را در ذهن تداعی می‌نماید. مصالح به کار رفته در بنای آرامگاه،
بتون، سنگ، کاشی و … می‌باشد
.
بر روی قبر کمال‌الملک،
سنگی به ابعاد
۴۶/۳* ۱متر نصب شدهاست. ارتفاع سنگ قبر، ۴۰ سانتی‌متر اکه در بالا به شکل منشوری به
ارتفاع
۲۰/۱متر درآمده هست. روی منشور یادشده، سه نقش برجسته‌ی نیم‌رخ کمال‌الملک،
به طور برجسته بر لوح سنگی نمایان هست که به دست استاد هنرمند “ابوالحسن
صدیقی” حجاری شده هست
.
این بنا، در نقشه، از
دو مدول (پیمون) مربعی‌شکل تشکیل شده، که مستطیلی با تناسب
۱ بر ۲ را می‌سازند. ضلع‌های مربع، در نما با ۱
قوس نیم‌دایره خودنمایی می‌کنند، حجم بنا از قوس‌هایی متقاطع که بر روی قطرهای
مربع زده شده‌اند پدید آمده که این قوس‌های متقاطع، «تاق‌های چهاربخش» را که در معماری
سنتی ایران بسیار دیده می‌شوند را تداعی می‌کنند و احتمالاً منبع الهام طراح نیز
بوده هست. طراح، با بهره‌گیری خلّاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده‌ی کلی آن
ایجاد کرده، به نتیجه‌ای ظاهراً متفاوت با هندسه‌ای پیچیده دست یافته هست. این طرح
نوآورانه، با بکارگیری سازه‌ی پوسته‌ای بتنی اجرا شده هست
. در بنای یادبود کمال الملک، دو نوع قوس، دیده می‌شود:
۱) شش قوس نیم‌دایره‌ی نما که نسبت دهانه به
ارتفاع آن‌ها
۱ به ۲/۱ هست. ۲) چهار قوس متقاطع که بر روی قطرها دیده می‌شوند.
همچنین در پایین قوس‌های اساسی نما، از روبرو، دو قوس کوتاه‌تر نیز وجود دارند که
در واقع، تلاقی قوس‌های متقاطع هستند. شاید بتوان گفت حجم کلی بنا از پوسته‌ای سه‌بُعدی
در فضا حاصل آمده هست که در ۱ حرکت نرم، دو نوع قوس یاد شده را به هم ارتباط می‌دهند.
این قوس‌ها و پوشش آن‌ها در بالا، اشکال هندسی مخروطی‌شکلی را به وجود آورده‌اند که
ابتکاری هندسی بوده و اوج خلاقیت معماری را در بهره‌گیری از عناصر معماری سنتی
ایران، در ترکیبی تازه و موزون، نشان می‌دهد. در این بنا، همچون آرامگاه خیام،
هندسه، نقشی شایان دقت دارد و ارتباط عمیق این بنا را با نظام معماری ایرانی،
برقرار کرده هست
.
تزیینات استفاده شده
برای آرامگاه کمال الملک، کاشی معرق هست که نقوش آن‌ها بسیار هنرمندانه بر روی سطح‌های
منحنی نما به‌کار گرفته شده‌اند و به سمت خط تقارن قوس‌ها این نقوش کوچک و کوچک‌تر
می‌شوند. به گفته‌ی طراح؛ کاشی معرق، معماری کاشان یعنی زادگاه کمال الملک را
یادآور می‌شود. نمای بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی‌‍‌ها، هماهنگی فراوانی با
آرامگاه عطار، که در کنار آن هست، دارد، به گونه‌ای که شاید بازدیدکننده، در نگاه
نخست، گمان کند که این بناها بخشی از هم هستند.

آرامگاه کمال الملک در نیشابور

آرامگاه کمال الملک در نیشابور


آرامگاه ابوعلی سینا در
همدان(
۱۹۵۱)

از
بهترین و مشهورترین کارها سیحون بنای یادبود ابو علی سینا هست که کار طراحی(طرح ریزی) اش را در
سال
۱۳۲۸ شروع کرد و اجرای آن را در سال ۱۳۳۱ به پایان رساند
.
ایده
ی طرح از بنای گنبد کاووس الهام گرفته که همزمان با زندگی حکیم ساخته شده هست
.او در این بنا از
سنگ های بزرگ و حجیم و تیرهای بتنی افقی به شکلی نمایان
(expose) بهره جسته هست .نمای برج یادبود
همان طرح گند کاووس ای که به شکل بسیار ظریف و کشیده آن را استرلیزه کرده و سپس کلاهک
متناسبی را که بی شباهت به کلاهک های موشکی امروزی نیست، بر سر آن کار گذاشته هست
.جزییات نصب کلاهک
به ستون های باریک و ظریف و بلند و طریقه ای که این اجزا را به هم می پیوندد و فرو
رفتن « میل » در داخل ساختمان بسیار جالب و دیدنی هست و تمام قسمت های بنا از جزییات
معماری بسیار سنجیده و غنی برخوردار هست و در کل بر سبک « بروتالیسم » اروپایی تاکید
می ورزد

.
با
وجود این که دسته ی معماری بنا ساده هست، ولی از بیانی معمارانه و بسیار قوی، که
انسان را برای مدتی مسحور می کند، برخوردار هست . این همان احساس فضای معنوی بو علی
هست که حکم او درمان همه ی دردهاست

.
هوشنگ
سیحون به خوبی موفق می شود ویژگی ها جاودانه و جهانی حکیم را در فضایی معمارانه به نمایش
می گذارد . سنگینی و ابهت حجم مکعبی با ستون های کوتاه و کلفت و سنگ های بزرگ به مثابه
حکمت حکیم در ترکیب با شفافیت برج با ستون های باریک و بلند، که عروج ذهن و فکر را
می نماید، بیان اکسپرسیو این معماری هست
.بنا در نهایت سادگی دارای جزییات ساختمانی
بسیار مطالعه شده و جالبی هست که قدرت خلاقه و تصورات سیحون را در شناخت و استفاده
ی صحیح از به کارگیری مصالح و ادغام آن ها در به وجود آوردن فضایی مناسب برای آرامگاه
بو علی سینا را نشان می دهد . پلان ساختمان هم حالت ۱ « لابیرنت » را دارد
.

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان

آرامگاه ابوعلی سینا در همدان


آرامگاه خیام در نیشابور(۱۳۳۸)

مرداد
سال
۱۳۳۵ انجمن کارها ملی در نامه‌ای به مهندس هوشنگ
سیحون نوشت که وضع بنای حاضر آرامگاه حکیم عمر خیام متناسب با شخصیت علمی و هنری خیام
نیست و انجمن در نظر دارد در این مورد اقداماتی به عمل آورد
.از وی خواسته شده
بود طرح و نقشه جدیدی متناسب با شخصیت خیام طراحی(طرح ریزی) کند. محل تازه آرامگاه انتخابی سیحون
در گوشه شمالی باغ مورد تایید انجمن قرار گرفت و در پی آن طرح پیشنهادی وی در
۱۳۳۷ به دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران فرستاده شد
.در سال ۱۳۳۸ ساخت آرامگاه آغاز شد و در این سال قسمت‌های عمده کار از جمله گودبرداری،
بتن ریزی‌های بنا و طرح محوطه به اجرا درآمد. در سال
۱۳۴۱ کار ساختمان آرامگاه به پایا ن رسید .ارتفاع مقبره ۲۲
متر
هست و استخوان بندی اساسی آن فلزی محاط در پوشش بتنی هست. شکل بنا در پایین تقسیم بندی
۱۰
گانه
دارد و فاصله پایه‌ها
۵ متر هست
.اضلاع بنا مستقیما
به سمت بالا ادامه یافته و به صورت اشکال هندسی منظم تورفتگی پیدا می‌کنند و بعد به
صورت تقریبا مخروطی شکل به هم رسیده شبه گنبدی را در بالا به وجود می‌آورند که قسمت
عمده آن مشبک و تو خالی و یادآور ستاره‌ای هست که نماد شخصیت علمی و ستاره شناسی خیام
تلقی می‌شود
. سطح داخل و خارج مقبره با کاشی‌های معرق و اشعار
خیام مزین شده هست. روکار بنا معرق کاری سنگی هست و با قطعات نازک سنگ‌های محکم و شفاف
ساخته شده هست. در کنار آرامگاه
۷ خیمه سنگی بسیار
زیبا وجود دارد که در زیر هرکدام ۱ حوض آب با کاشی فیروزه‌ای رنگ ساخته شده هست

.خیام در واقع سه
شخصیت دارد: ریاضی دان هست- منجم و شاعر که باید هر سه شخصیت در بنا نشان داده می‌شد.
دایره کف به ده قسمت تقسیم شد به طوری که برج یادبود بر
۱۰
پایه
مستقر باشد. عدد
۱۰ اولین عدد دو رقمی ریاضی هست و پایه اساسی
بسیاری از اعداد هست
.از هر ۱ از پایه‌ها دو تیغه مورب به طرف بالا حرکت
می‌کند به ترتیبی که با تقاطع این تیغه‌ها حجم کلی برج در فضا ساخته می‌شود و چون تیغه‌ها
مورب‌اند خطوط افقی آنها باید ناظر به محور عمودی برج باشد
.بعد تیغه‌ها به صورت
مارپیچ شکل به طرف بالا حرکت می‌کنند تا با هم تلاقی کنند و از طرف دیگر سر در بیاورند
که خود ۱ شکل پیچیده ریاضی و هندسی‌ هست
.این شکل با عدد
۱۰
هر
دو سمبل دانش ریاضی خیام هست. برخورد تیغه‌ها با یکدیگر فضاهای پر و خالی و به خصوص
در بالا ستاره‌های درهمی را به وجود می‌آورند که از لابلای آنها آسمان آبی نیشابور
پیدا هست و به تدریج به طرف نوک گنبد ستاره‌ها کوچکتر می‌شوند تا درآخر ۱ ستاره پنج
پر آنها را کامل می‌کند
.این ستاره ها و آسمان اشاره به شخصیت نجومی خیام
دارد. و اما برخورد تیغه ها با هم ده لوزی بزرگ می سازند که باید با کاشی کاری پر شوند.
بهترین تزیین خود رباعیات خیام بود که به صورت خط شکسته و در هم به روش«سیاه مشق»های
خطاطان بزرگی مانند میر عماد و بعضی استادان شکسته نویس با کاشی به صورت نقوش انتزاعی
سرتاسر لوزی‌ها را پر کند
.به تقاضای انجمن کارها ملی، شادروان استاد جلال همایی ۲۰
رباعی
به این منظور انتخاب کرد و استاد مرتضی عبدالرسولی زیبا نویسی‌ها را انجام داد

.دور تا دور برج
در قسمت اختلاف سطح چشمه سارها در اطراف ۱ دایره وسیع به مرکز خود برج ساخته شد. همه
از سنگ گرانیت با اجزا مثلثی شکل و تورفتگی و برون آمدگی‌هایی که تا اندازه‌ای شکل
خیمه را تداعی می‌کنند. واین اشاره به نام خیام هست
.چون پدر خیام خیمه
دوز بود، نام او به همین مناسبت انتخاب شد. از طرف دیگرحوض‌ها با کاشی فیروزه که در
مجموع قسمتی از ستاره را نشان می‌دهند به تعداد
۷
پر
به مفهوم
۷ فلک و ۷
آسمان
و
۷ تپه باز اشاره به افلاک و نجوم دانش دیگر
خیام هست
. دسته در ۱ حال و هوای شاعرانه با درختان تنومند در اطراف ساخته شد و
همان طور که خواست خود خیام بوده کاملا باز هست و مزارش بهاران گل افشان

.در قسمت دیگر باغ،
بناهای دیگری جهت کتابخانه و مهمانسرای موقت با ملحقات برای مستشرقین و محققین ساخته
شده هست
. مقبره خیام از لحاظ معماری و ساخت یکی از مهم‌ترین
بناهای ساخته شده در زمان خود هست. این بنای جادویی مبتنی بر اصول ریاضی و مثلثاتی
خیامی، محاسبه و طراحی(طرح ریزی) شده هست. سیر در دهلیزها و طاق و ایوان مقبره، خود سفری ست به
جهان بی نهایت معانی خیام
.آرامگاه حکیم عمر خیام در سال ۱۳۵۴ به وسیله وزارت فرهنگ و هنر با شماره ۱۱۷۵ در فهرست کارها ملی ایران به ثبت رسید.

 

 

آرامگاه خیام در نیشابور

آرامگاه خیام در نیشابور

آرامگاه خیام در نیشابور

آرامگاه خیام در نیشابور

آرامگاه خیام در نیشابور


بازسازی و طراحی(طرح ریزی) آرامگاه
فردوسی در توس بر پایهٔ طرح پیشین، در سال
۱۳۴۷

یادمانی
هست در توس در شمال مشهد در خاک‌جای ابوالقاسم فردوسی که به وسیله هوشنگ سیحون بر پایهٔ
طرح پیشین آن که به وسیله حسین لرزاده با کمی تغییرات در ابعاد و اندازه و تزئینات طراحی(طرح ریزی)
و بازسازی شد
. ساختمان کنونی آرامگاه
در سال
۱۳۱۳ هم‌زمان با آیین‌های
هزاره فردوسی گشایش یافت. . آرامگاه که به شکل بناهای پرسپولیس و مقبره کورش در پاسارگاد
ساخته شده هست از سه قسمت تشکیل شده هست که اولین بخش آن، میانی ترین بخش هست و از
سنگ قبری از جنس مرمر به ابعاد
۱٫۵×۱ متر و حدود ۰٫۵
متر
ارتفاع تشکیل شده هست و در مرکز در سکوی مرمری قرار گرفته هست. بخش دوم شامل تالاری
مربع شکل هست که از سنگ مرمر ساخته شده و داخل آن با کاشی تزئین گشته هست و چهار ستون
بلند با دو سر ستون بزرگ در چهارگوشه این تالار حاضر می‌باشد و تصویر مردی بالدار
در بالای ضلع جنوبی بنای اساسی ایجاد گشته هست که خصوصیتهای پرسپولیس را بیشتر به یاد
می‌آورد و سومین بخش محوطه پلکانی پوشیده از سنگ مرمر هست که اتاق روی آن قرار گرفته
هست و تعداد زیادی از اشعار فردوسی روی دیوار آن حک گشته هست که حسین حجار باشی زنجانی
سنگتراشی سنگ‌های بنا و قبر را انجام داده هست و سنگ نوشته‌های آرامگاه را که به خط
نستعلیق و از اشعار فردوسی می‌باشد از کارها طاهرزاده هست. و طراحی(طرح ریزی) معماری آن اثر هوشنگ
سیحون هست
.

 

 

آرامگاه فردوسی در توس

آرامگاه فردوسی در توس

آرامگاه فردوسی در توس

آرامگاه فردوسی در توس

[ad_2]

معماری تکست

هانس هولاین :: بزرگان معماری

[ad_1]

Hans Hollein

هانس هولاین

 … همه معمارند و همه چیز معماری هست 

 

هانس هولاین

هانس هولاین
در مارس ۱۹۳۴ در وین
بدنیا آمد و بعد از تحصیل در آمریکا در سال ۱۹۶۴
اولین دفتر معماری خود را افتتاح کرد که آغازی بود بر موفقیت‌های مداوم وی در
زمینه معماری در سطح جهانی. وی برنده جایزه پریتزکر ۱۹۸۵ هست. او ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ در سن هشتاد سالگی بر اثر ۱
مریضی شدید در وین فوت کرد. هانس
هولاین، معماری(مهراز) اتریشی خالق تعدادی از شاهکارهای هنر معماری جهان از جمله ویترین‌های
موزه آبگینه و سفالینه تهران بود. در سال ۱۹۸۵
برنده جایزه معماری پریتزکر معتبرترین جایزه معماری جهان شد. او خالق چند شاهکار
شاخص هنر معماری در آلمان از جمله موزه صومعه کوهی در مونشن‌گلادباخ، موزه هنرهای
مدرن در فرانکفورت و ساختمان سفارت اتریش در برلین هست. همچنین از دیگر کارهای او
که شهرت جهانی دارند  می‌توان به موزه
آتشفشان در فرانسه، گالری هاس هاوس در وین، آسمان‌خراش‌هایی در تایوان و ساختمان
چند بانک در اسپانیا، عربستان و پرو اشاره کرد.

 



ساختمان هاس

از مهم ترین و معروف ترین کارهای هانس هولاین
در وین هست. سایت ساختمان درست مقابل کلیسای گوتیک زانکت اشتفان قرار دارد. ساخت
این ساختمان
۱۰ طبقه
ی اداری – تجاری که با مصالحی چون سنگ و شیشه های گران قیمت طراحی(طرح ریزی) شده هست در سال
۱۹۹۰ به اتمام رسید. از نکات بارز
و شایان تأمل این بنا استقلال بین پوسته ی بیرونی دسته و اسکلت آن هست هرچند
اجزای به کاررفته در نما با فضاهای داخلی ارتباط منطقی دارند. ضمنا اشاره به این
نکته نیز جالب هست که بناهای اداری – تجاری در وین تا زمان ساخت این بنا معمولا دارای
مرز بندی مشخصی بین قسمت های اداری و تجاری خود بودند. این سنت رایج را هولاین با
پنهان کردن کاربری ها شکست
. استفاده از شیشه در قسمت
هایی از نما به خصوص در برجک مدور ملهم از کارها اتو واگنر باعث منعکس شدن تصویر
کلیسای گوتیک در اثری مدرن و ایجاد رابطه با آن می شود. در عین حال این تصویر شیشه
ها می شکند و به عمق بنا نفوذ می کند و این برای ناظر اثر تداعی کننده ی بنیادهای
پست مدرنیستی هست. او با استفاده ی آگاهانه از پتانسیل های نمای ساختمان به خصوص
فرم استوانه ای آن سعی نمود تا فضاهای داخلی دسته را متناسب با فضاهای پر و خالی
نما طراحی(طرح ریزی) نماید
. لذا با استقرار
عملکردهای مختلف متناسب با نمای ساختمان به طراحی(طرح ریزی) داخلی دسته جلوه ای خاص بخشیده
هست به طوری که از فضای باز طبقه ی فوقانی جهت رستوران و چشم انداری به میدان و از
فضای استوانه ای جهت قرارگیری ایوان ها و تلفیق آن با مغازه ها استفاده کرده هست
.

ساختمان هاس

ساختمان هاس

 

[ad_2]
معماری تکست

هادی تهرانی :: بزرگان معماری

[ad_1]

Hadi Tehrani

هادی تهرانی

… ۱ آرشیتکت(طراح) خوب باید ۱ طراح خوب هم باشد …

هادی تهرانی

تهرانی در سال ۱۹۵۴ در تهران متولد شد. مدت شش سال در ایران
زندگی کرد و در سال ۱۹۶۰ به همراه خانواده‌اش به آلمان رفت.
بعد
از گذراندن دوران دبیرستان، در سال
۱۹۷۷
تحصیلات خود را در رشته معماری در دانشگاه صنعتی (براونشوایک) آغاز و تا سال
۱۹۸۴ در این رشته به تحصیل پرداخت.
بعد از آن مدتی در مدرسه‌ عالی (آخن) تدریس کرد و همزمان روی پروژه(طرح)‌های معماری کار
می‌کرد
. او استعداد و خلاقیت
فراوانی در این رشته از خود نشان می‌داد. در سال
۱۹۹۱ همراه
با دو تن از معماران خبره آلمانی به نام (جینز بوت) و (کایریشتر
) دفتر معماری
(BRT)
را در هامبورگ ایجاد کردند که امروزه با ۱۰۴ کارمند، به لقب معروفترین
و بهترین دفتر معماری در اروپا در حال تلاش هست. این دفتر در زمان ایجاد، فقط ده
کارمند داشت. امروزه طرح‌ها و پروژه(طرح)‌های بدیع و باشکوه تهرانی نه تنها در شهرهای
آلمان از جمله مونیخ، کلن، فرانکفورت، هامبورگ، برلین و… بلکه در بسیاری از شهرهای
توریستی دنیا از جمله دوبی، مسکو، استانبول، رم و… به چشم می‌‌خورد. کارهای او در
سطح بین‌المللی، الگو و نمونه هست. مردم آلمان به دکتر تهرانی علاقه زیادی دارند و
برایش احترام زیادی قائل هستند
.یکی از عوامل کلیدی در
موفقیت تهرانی، استفاده فراوان از شیشه در نمای ساختمان هست. در اکثر کارهای او از
کف تا سقف، شیشه به کار رفته هست، چرا که او معتقد هست سه عامل در ساختمان بسیار
مهم هست: نور، هوا و چشم‌انداز اتاق
. او سعی می‌‌کند با به‌
کار بردن شیشه، ساختمان را از نظر این عوامل در بالاترین سطح استاندارد قرار دهد.
از جمله کارهای او سازه بزرگ
(Berliner Bogen،
قوس برلین) می‌‌باشد که ساختمانی کمانی شکل و تمام شیشه‌ای هست
. ارتفاع قوس فولادی این ساختمان ۱۴۰ متر هست و روی ۱ رودخانه
بنا شده هست
. زمین این ساختمان تا
مدتی از نظر بسیاری از معماران و متخصصان، غیر قابل ساخت بود اما از آنجایی که
تهرانی علاقه زیادی به کارهای نشدنی دارد و دوست دارد هر کار غیر ممکنی را به ممکن
تبدیل کند با بررسی و تلاش فراوان توانست این سازه بزرگ را بنا کند که امسال به
لقب بهترین ساختمان تجاری جهان شناخته شد
.یکی
دیگر از کارهای شگفت‌آور او ایجاد ساختمان اداری

(Doppelxx)
در هامبورگ هست که در سال ۲۰۰۱ به لقب بهترین ساختمان
اداری جهان شناخته و برنده جایزه ویژه‌ این رشته شد. او همچنین از طراحان و
معماران جزایر مصنوعی (نخل دوبی) هست که تاثیر به‌ سزایی در موفقیت این پروژه(طرح)
داشت. ایستگاه بزرگ راه‌ آهن فرانکفورت، ایستگاه مرکزی راه‌ آهن (هانوفر) و بسیاری
از ساختمان های اداری و تجاری مهم آلمان از دستاوردهای این آرشیتکت(طراح) موفق هست. او از
زمان ایجاد دفتر معماری
(BRT) بیش
از چهل پروژه(طرح) بزرگ را طراحی(طرح ریزی) و ایجاد کرده و در سه مسابقه از
۲۸ مسابقه بزرگ جهانی که در
زمینه معماری برگزار شده برنده بوده هست
.یکی
از پروژه(طرح)‌های عظیمی که تهرانی به دست گرفته، ساخت بزرگ‌ ترین پاساژ اروپاست که
چهارصد میلیون یورو اعتبار برای آن در نظر گرفته شده هست. هادی تهرانی عقاید خاصی
دارد، او معتقد هست ساختمان‌ها دارای هویت‌اند و ما در کنار آنها احساس هویت
بیشتری می‌‌کنیم و باید طوری معماری شوند که احساس خوبی از آنها دریافت کنیم.
کارهای او در بالاترین حد استاندارد قرار دارد
.تهرانی
در مصاحبه‌ای که با مجله
(Wild) انجام
داد در مورد رموز موفقیت خود این‌طور گفت: من همه را‌ه‌ها را به روی خودم باز می‌‌بینم
و هیچ‌ کاری از نظر من نشدنی نیست. او اضافه کرد: من به محیط اطرافم دقت زیادی
دارم. از آنها الگو گرفته و طرح‌ های خود را ارایه می‌‌دهم. من تنها معماری هستم
که در دفتر کارم کامپیوتر ندارم و به آن اعتقاد ندارم و فقط به هوش و توانمندی‌ های
ذهنی تکیه می‌‌کنم. تهرانی هوش فوق‌ العاده و ذهن خلاقی دارد و اکثر افرادی که با
او ارتباط دارند این موضوع را دریافته‌ اند
.یکی
از موضوعاتی که تهرانی را خیلی ناراحت می‌‌کند استفاده از وسایل معمولی هست که در
ساخت آنها دقت لازم نشده و بسیار سطحی طراحی(طرح ریزی) شده‌اند. او می‌‌گوید وقتی ۱ آرشیتکت(طراح)
با تلاش فراوان، ساختمانی را با بالاترین سطح معماری و به زیباترین شکل ممکن احداث
می‌‌کند باید وسایلی که در این ساختمان به کار می‌‌رود نیز در بالاترین سطح
استاندارد و طراحی(طرح ریزی) فوق‌ العاده باشد. همین موضوع سبب علاقه هادی تهرانی به طراحی(طرح ریزی)
وسایل روزمره از میز و صندلی گرفته تا کیف و فنجان و… شده هست. او در این زمینه
نیز استعداد فوق‌ العاده‌ای دارد. او همه این وسایل را زیر ذره‌بین می‌‌برد، تمام
اشکالات آن ها را می‌‌گیرد و طرح‌ هایی نو و بدیع ارایه می‌‌دهد. او معتقد هست (۱
آرشیتکت(طراح) خوب باید ۱ طراح خوب هم باشد
).دکتر هادی تهرانی با
بسیاری از طراحان آلمانی از جمله پروفسور (هانس اولدیش) و مهندس (اولدیش نتر)
ارتباط داشته و درصدد هست ۱ شرکت(کمپانی) طراحی(طرح ریزی) لوازم اداری به نام

(T+B)
را ایجاد کرده و تمام لوازم آن را با بالاترین
سطح کیفیت طراحی(طرح ریزی) کند. یکی از ایده‌های جالبی که تهرانی در ذهن دارد ساخت وسایل
اداری تاشو هست که مانند لب‌ تاپ در ۱ جعبه جا شود. به این صورت می‌‌توان از ۱
اتاق، در آن واحد هم به لقب اتاق کار، هم اتاق خواب و هم اتاق نشیمن استفاده کرد،
به طوری که وسایل مورد نیاز هر کدام از این اتاق‌ها در ۱ چمدان جمع می‌‌شود و در
صورت نیاز از آن استفاده می‌‌شود. تهرانی در سال
۱۹۹۸۱ ساختمان برای خود ساخت و
تمام وسایل آن را با سلیقه خود طراحی(طرح ریزی) کرد. او مجرد هست و همراه با دو تن از دوستان
معمارش در این ساختمان زندگی می‌‌کند
. تهرانی همچنان به
آینده‌ای درخشان فکر می‌‌کند
.


سازه بزرگ Berliner Bogen ( قوس برلین)

 قوس برلین

 قوس برلین


مرکز Deichtor

مرکز Deichtor

مرکز Deichtor

مرکز Deichtor


برج های ریورساید ۱۹۹۱ – ۲۰۱۰

برج های ریورساید

برج های ریورساید

برج های ریورساید

برج های ریورساید


ساختمان اداری داکلند هامبورگ ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶

ساختمان اداری داکلند هامبورگ

[ad_2]

معماری تکست

هادی میرمیران :: بزرگان معماری

[ad_1]

Hadi Mirmiran

هادی میرمیران

… معماری رد زمان هست برفضا …

هادی میرمیران

سید هادی میرمیران در ۲۳ اسفند ۱۳۲۳ در شهر قزوین به دنیا
آمد. تحصیلات خود را در رشته مهندسی معماری در دانشگاه هنرهای زیبای تهران به انجام
رساند و با ارزشیابی عالی فارغ‌التحصیل شد
. از سال ۱۳۴۳ تا سال ۱۳۵۷ در دفتر فنی شرکت(کمپانی) ملی فولاد ایران سرگرم به کار گردید. بعد از انقلاب از
سال
۱۳۵۸ با لقب مدیر طراحی(طرح ریزی) در شرکت(کمپانی) ساختن خانه ایران (اصفهان)
به طراحی(طرح ریزی) پروژه(طرح) های شهرسازی پرداخت. در سال
۱۳۶۴ به همراه گروهی از همکارانش شرکت(کمپانی) مهندسان مشاور نقش جهان-پارس را احداث
نمود و تا واپسین روزهای زندگی در این شرکت(کمپانی) سرگرم به کار بود
. وی در شب ۲۹ فروردین ۱۳۸۵ بعد از ۱ دوره ده ساله جنگ با مریضی سرطان، فوت کرد. مهندس سید هادی میرمیران استاد دانشگاه و آرشیتکت(طراح) ایرانی بود. او چهار دهه کار حرفه‌ای کرد. از بین کارها وی می توان به ساختمان کانون
وکلای دادگستری مرکز، ساختمان کنسولگری ایران در فرانکفورت، ساختمان مرکزی بانک گسترش
صادرات ایران، ساختمان دسته ورزشی رفسنجان، طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران (اجرا
نشده) ، طرح ساختمان فرهنگستان های جمهوری اسلامی ایران (اجرا نشده) و طرح ساختمان
موزه ملی آب (اجرا نشده) اشاره کرد
. ویژگی میرمیران در حفظ پیوستار و روح معماری کهن ایران با روش‌های تازه
طراحی(طرح ریزی) هست
.

 

مهمترین خصوصیتهای کارهای میرمیران

  •        
    حفظ روح معماری کهن ایران با روش‌های تازه طراحی(طرح ریزی).
  •        
    دقت و تأکید بر «زمینه» و «تاریخ»، با هدف احیای فرهنگ ایرانی ـ اسلامی
  •        
    ایجاد ارتباط و بهره‌گیری از میراث گذشته حرکتی پیوسته مداوم از «صورت» به «معنی»،
    یا از «فرم» به «مفهوم»
  •        
    آزادی از قید «فرمها و الگوها»ی گذشته
  •        
    دقت و تأکید بر «فضا» به لقب جوهر اساسی و مهمترین موضوع معماری
  •        
    تکیة بر الگوها و فرمهای تاریخی

 

افتخارات میرمیران

  •      مشاور زبده وزارت مسکن
    و شهرسازی بعنوان”بهترین مشاور شهرسازی” – ۱۳۷۰
  •        
    جایزه اول در مسابقه شرکت(کمپانی)
    خانه سازی ایران برای ” مجتمع ایل گلی تبریز” – ۱۳۷۱
  •        
    مقام اول (جایزه آبادی)
    در مسابقه برگزار شده به وسیله مرکز مطالعات و پژوهشهای معماری و شهرسازی برای”طرح احیاء دسته کریمخانی شیراز” – ۱۳۷۲            
  •        
    مقام اول در مسابقه برگزار
    شده به وسیله مرکز مطالعات و پژوهشهای معماری و شهرسازی ایران برای ” طرح آماده‌سازی
    اراضی شهر تازه بهارستان”- ۱۳۷۲
  •        
    جایزه نخست و مقام اول
    در مسابقه فرهنگستانهای جمهوری ایلامی ایران – ۱۳۷۳
  •        
    جایزه نخست و مقام اول
    برای طرح موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری، رفسنجان – ۱۳۷۳
  •        
    جایزه نخست و مقام اول
    در مسابقه طراحی(طرح ریزی) بدنه شرقی چهار باغ اصفهان – ۱۳۷۴     
  •        
    جایزه دوم در مسابقه طرح
    ساختمان کتابخانه ملی ایران – ۱۳۷۴
  •        
    تقدیر نامه افتخار (HONORABLE MENTION) بعنوان
    طرح زبده در مسابقه بین‌المللی برای طرح کتابخانه ملی شورای شهر کانسای- کان ژاپن
    – ۱۳۷۵
  •        
    رتبه اول در مسابقه طراحی(طرح ریزی)
    ساختمان استانداری تهران – ۱۳۷۵
  •        
    طرح برتر در مسابقه طراحی(طرح ریزی)
    ساختمان تازه وزارت نیرو – ۱۳۷۵
  •        
    لوح تقدیر طرح زبده
    اولین جشنوارخ مهندسی ساختمان برای طرح بهسازی و نوسازی میدان کهنه و مسجد جامع عتیق
    اصفهان – ۱۳۷۵
  •        
    لوح تقدیر طرح زبده
    اولین جشنواره مهندسی ساختمان برای طرح موزه ملی آب ایران – ۱۳۷۵
  •        
    رتبه اول در مسابقه طراحی(طرح ریزی)
    ساختمان تازه بانک گسترش صادرات ایران – ۱۳۷۶
  •        
    رتبه اول در طرح پیوند
    دسته حرم حضرت رضا (ع) به بافت اطراف – ۱۳۷۷
  •        
    طرح زبده در مسابقه
    بین‌المللی طرح موزه تاریخ کالیفرنیا، فرزنو – ۱۳۷۸
  •        
    دریافت نشان معماری ایران
    (استاد پیرنیا) در اولین دوره – ۱۳۷۹
  •        
    طرح زبده در مسابقه
    طرح سفارت جمهوری اسلامی ایران در برلین-آلمان – ۱۳۷۹
  •        
    کسب مقام دوم جایزه بزرگ
    آرشیتکت(طراح) ۱۳۸۰ برای اثر دسته ورزشی رفسنجان
  •        
    طرح زبده در مسابقه
    طرح خانه مولانا تهران – ۱۳۸۰       
  •        
    طرح زبده در مسابقه
    مرکز همکاریهای فن آوریهای ریاست جمهوری تهران – ۱۳۸۰
  •        
    لوح تقدیر رئیس مجمع تشخیص
    مصلحت نظام حجه الاسلام هاشمی رفسنجانی برای دسته ورزشی رفسنجان – ۱۳۸۰
  •        
    لوح تقدیر جامعه مهندسان
    مشاور ایران، برای شناسایی و معرفی معماری ایران – ۱۳۸۰
  •        
    برنده جایزه مهراز –
    ۱۳۸۱
  •        
    انتخاب شده بعنوان پیشکسوت
    معماری به وسیله سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور – ۱۳۸۱
  •        
    کسب مقام اول جایزه بزرگ
    آرشیتکت(طراح) ۱۳۸۲ برای اثر کانون وکلای دادگستری مرکز
  •        
    رتبه دوم در مسابقه بزرگ
    طرح دسته آتی سنتر- تهران – ۱۳۸۲
  •        
    دریافت لقب شهروند افتخاری
    اصفهان – ۱۳۸۳
  •        
    دریافت لوح تقدیر و تندیس
    از جامعه مهندسان مشاور ایران – ۱۳۸۳
  •        
    دریافت نشان درجه ۱ فرهنگ
    و هنر از ریاست محترم جمهوری وقت – ۱۳۸۳
  •        
    تقدیر نامه افتخار (HONORABLE MENTION) بعنوان
    طرح زبده در مسابقه بین‌المللی طرح ساختمان کنفرانس کشورهای اسلامی در جده – عربستان
    – ۱۳۸۴
  •        
    دریافت نشان معماری ایران
    از انجمن مفاخر معماری ایران –
    ۱۳۸۵

 

 کارها معماری میرمیران

  • طرح گسترش دسته حرم مطهر حضرت
    معصومه (س) – [قم –
    ۱۹۹۹] – [طراحی(طرح ریزی)
    های شهری
    [
  • طرح احیای منطقه تاریخی تبریز
    – [تبریز –
    ۱۹۹۵] –
    [
    طراحی(طرح ریزی) های شهری[
  • طرح احیای منطقه تاریخی-فرهنگی
    شیراز – [شیراز –
    ۱۹۹۳] –
    [
    طراحی(طرح ریزی) های شهری[
  • طرح بهسازی و نوسازی دسته میدان
    کهنه و مسجد جامع عتیق اصفهان – [اصفهان –
    ۱۹۹۱] – [طراحی(طرح ریزی)
    های شهری
    [
  • طرح بدنه شرقی چهارباغ اصفهان
    – [اصفهان –
    ۱۹۸۹] –
    [
    طراحی(طرح ریزی) های شهری[
  • طرح مجتمع مسکونی ایل گلی تبریز
    – [تبریز –
    ۱۹۹۳] –
    [
    طرح های مجتمع های مسکونی[
  • طرح مجتمع مسکونی غرب تهران –
    [تهران –
    ۱۹۹۲] –
    [
    طرح های مجتمع های مسکونی[
  • مرکز هماهنگیهای فناوریهای ریاست
    جمهوری – [تهران –
    ۲۰۰۱] – [طرح های
    معماری
    [
  • سر کنسولگری جمهوری اسلامی ایران
    در فرانکفورت – [آلمان –
    ۲۰۰۰] – [طرح های
    معماری
    [
  • سفارت جمهوری اسلامی ایران در
    بانکوک – [ –
    ۱۹۹۹] –
    [
    طرح های معماری[
  • ساختمان مرکزی صنعت نفت ایران
    – [تهران –
    ۱۹۹۸] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح کتابخانه ملی ژاپن – کانسای
    کان – [ژاپن –
    ۱۹۹۶] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح مجتمع مرکزی وزارت نیرو –
    [تهران –
    ۱۹۹۶] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح ساختمان استانداری تهران
    – [تهران –
    ۱۹۹۶] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح موزه ملی آب ایران – [تهران
    ۱۹۹۵] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح فرهنگستانهای جمهوری اسلامی
    ایران – [تهران –
    ۱۹۹۵] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران
    – [تهران –
    ۱۹۹۵] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح ساختمان کانون وکلای دادگستری
    مرکز – [تهران –
    ۱۹۹۵] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح دسته ورزشی رفسنجان – [رفسنجان
    ۱۹۹۴] –
    [
    طرح های معماری[
  • طرح موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری
    رفسنجان – [رفسنجان –
    ۱۹۹۴] – [طرح های
    معماری
    [
  • طرح آماده سازی ۲۰۰هکتار
    اراضی سپاهان شهر – [اصفهان –
    ۱۹۹۴] – [طرحهای
    آماده سازی
    [
  • طرح آماده سازی ۳۸۰هکتار
    اراضی شهر تازه بهارستان – [تهران –
    ۱۹۹۲] – [طرحهای
    آماده سازی
    [
  • طرح آماده سازی برزن C پولادشهر
    – [اصفهان –
    ۱۹۹۰] –
    [
    طرحهای آماده سازی[
  • طرح آماده سازی ۵۵۰هکتار
    اراضی منطقه مرکزی شهر تازه بهارستان – [تهران –
    ۱۹۰۰] – [طرحهای آماده سازی[
  • طرح گسترش و احیای منطقه شرق اصفهان
    (تامشا) – [اصفهان –
    ۱۹۹۶] – [طرحهای
    شهرسازی
    [
  • طرح احیای دسته کریمخانی شیراز
    – [شیراز –
    ۱۹۹۴] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح شهر تازه پولادشهر – [اصفهان
    ۱۹۹۴] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح شهر تازه بهارستان – [تهران
    ۱۹۹۳] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح جامع منطقه اصفهان – [اصفهان
    ۱۹۹۱] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح جامع شهر اصفهان – [اصفهان
    ۱۹۹۱] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح جامع (راهبردی) خرمشهر –
    [خوزستان –
    ۱۹۹۰] –
    [
    طرحهای شهرسازی[
  • طرح جامع شهر شیراز – [شیراز
    ۱۹۸۹] –
    [
    طرحهای شهرسازی[

 


طرح گسترش دسته حرم مطهر حضرت معصومه (س) – قم – ۱۳۷۸

گسترش دسته حرم مطهر حضرت
معصومه (س) برپایه دستور کار عرضه شده به وسیله کارفرما در زمینی به مساحت ۱۹۰۰۰ مت مربع
در ضلع جنوب غربی دسته انجام میگیرد. سطح زیربنای دسته تازه بالغ بر ۲۷۶۰۰ متر
مربع پیش گوی شده هست که عنصر اساسی آن مسجد بزرگی هست که مساحت آن ۱۲۰۰۰ متر مربع
است. این طرح گسترش وزارت مسکن و شهرسازی در تابستان سات ۱۳۷۸ به مسابقه گذارده
شد و مهندسین مشاور نقش جهان-پارس در این مسابقه شرکت(کمپانی) کرد. در طرح عرضه شده به وسیله این
مهندسین مشاوربه سه نکته اساسی اشاره شده هست :

۱سازمان فضایی دسته تازه و چگونگی پیوند آن به
دسته حاضر حرم

۲ویژگی ها معماری دسته تازه

۳چکونگی طرح مسجد                           

اساس نظریه طرح بر آن هست
که: گوناگونی شکل ها، رنگ ها، احجام و فضاهای حاضر دسته حرم مطهر اقتضا می کند برای
حفظ و پاسداری قداست و بها معماری دسته، در گسترش آن ۱ معماری  آرام، افقی ، کم ارتفاع ویک رنگ به کار گرفته شود
و از به کارگیری فرم ها و احجام سنگین و بزرگ و مخصوصا پیروی فرم ها و احجام دسته
حاضر در گسترش آن جدا احتراز گردد و در گسترش دسته بنیان نوعی از معماری گذارده
شود که گسترش تازه شهر قم را پایه گذاری میکند.

حرم مطهر حضرت معصومه

حرم مطهر حضرت معصومه

حرم مطهر حضرت معصومه


طرح احیای منطقه تاریخی تبریز – تبریز – ۱۳۷۴

 منطقه تاریخی تبریز محدوده
ای هست به مساحت ۴۵۰ هکتارکه هسته قدیمی این شهر با بها را در خود دارد . مشکل عمده
این بافت، ازدحام و تراکم و اغتشاش شدید عملکردی- فضایی هست . بنابراین هدف اساسی طرح
تفصیلی، فائق آمدن بر این مشکل از طریق ساماندهی کاربری ها و استقرار کار های متناسب
با کیفیت اقتصادی- اجتماعی  و کالبدی این منطقه
، به لقب مرکز تبریز، هست . این طرح احیای بافت و حفظ و تداوم ارزشهای تاریخی شهر
پرهویت تبریز را در دستور کار خود را دارد و می کوشد موقعیت ها و سوابق تاریخی را در
قالب عملکردهای امروزین شهری مستقر سازد و هویت تاریخی منطقه را عینیت بخشد. مبنای اساسی طراحی(طرح ریزی) ، احیای باروی قدیم شهر هست که
در طرح عرضه شده به لقب ۱ حلقه سبز در نظر گرفته شده هست که این خود ضمن اشاره
به حضور تاریخی بارو ، به طراوت و زیبایی منطقه با بها تاریخی تبریز را در خود می
گیرد .

منطقه تاریخی تبریز


طرح احیای منطقه تاریخی-فرهنگی شیراز – شیراز – ۱۳۷۲

منطقه تاریخی- فرهنگی شیراز همان شهر قدیم شیراز استو محدوده آن عمدتا بر محدوده این شهر در زمان زندیه انطباق دارد. شهر شیراز از آغاز پیدایش تا دوران معاصر در درون همین محدوده شکل گرفته و تکامل یافته هست و از این رو منطقه تاریخی نمادی از تمامی این دوره ها را در خود دارد. هدف طرح این هست که این منطقه بسیار باارزش و کمنظیر شهری احیا گردد، ارزشهای سترگ تاریخی خود را به درستی بازتاب دهد، بها های جدیدی بر آن افزوده شود وبه صورت ۱ منطقه زیستی امروزین و عالی که با شخصیت و هویت ارزشمند تاریخی آن هماهنگ باشد درآید . بیشترین کوشش دستور کار ریزی های اقتصادی و اجتماعی ، در جهت بازکردن سیستم بسته این منطقه و گسترش روابط داده-ستانده ای آن با دیگر مناطق شهر شیراز هست . از نظر کالبدی نیز اساس طراحی(طرح ریزی) بر روان بخشی، انسجام و یکپارچگی ستون فقرات این منطقه که در راستای راه ارتباطی شیراز به استخر  (اصفهان) قرار داشته است . احیای محوطه باروی قدیمی شهر به لقب ۱ حلقه فعال و امروزین شهری، به خصوص در موقعیت دروازه های قدیمی شهر، و بالاخره مرمت ، بهسازی و نوسازی محوطه های مسکونی درون منطقه از نکات عمده طرح به شمار می آید .

منطقه تاریخی فرهنگی شیراز


طرح بهسازی و نوسازی دسته میدان کهنه و مسجد جامع عتیق اصفهان – اصفهان – ۱۳۷۰

دسته میدان کهنه و مسجد جامع عتیق به لحاظ ساختار و عملکرد یکی از اساسی ترین و مهم ترین قطعات محور فرهنگی – تاریخی شهر اصفهان به شمار می آید که از نظر قدمت تاریخی ، کهن ترین بخش این محور را در برمی گیرد .
هدف طرح، بازگرداندن هویت تاریخی و فرهنگی دسته هست به نحوی که بتواند ضمن تداوم تاریخی،پاسخگوی نیازهای امروزین شهری و بافت پیرامون خود باشد . مهم ترین اقداماتی که در دستور کار قرار گرفته اند عبارتند از بهسازی عملکردی محوطه های مسکونی پیرامون دسته، بهسازی محیط اجتماعی، حفاظت از ارزشهای تاریخی و معماری ، ایجاد سازمان فضایی تازه برپایه انتظام بخشی کار ها و عملکردهای شهری، تنظیم کاربری ها و آمایش مجدد آنها در فضاهای فاقد عملکرد مفید و بالاخره پیش گوی ساز و کارهای اقتصادی لازم به نحوی که منافع حاصل،ضامن شکوفایی کل دسته و محور تاریخی و همچنین شهر اصفهان باشد و امکانات بالقوه را در جهت اهداف بنیادین طرح و ضمانت اجرایی آن به کار گیرد.
گفتنی هست که قلب طراحی(طرح ریزی) را احیای میدان کهنه، که میدان اساسی شهر اصفهان در دوره سلجوقی بوده هست تشکیل می دهد. در طرح با قطع کردن خیابان عبدالرزاق و انتقال آن به سطح زیرین میدان، حرکات پیاده روی میدان تضمین شده هست .

میدان کهنه و مسجد جامع عتیق

میدان کهنه و مسجد جامع عتیق

میدان کهنه و مسجد جامع عتیق


طرح بدنه شرقی چهارباغ اصفهان – اصفهان – ۱۳۶۸

تاریخ تهیه این طرح سال ۱۳۷۳ و عملکردهای اساسی آن تفریحی- فرهنگی – تجاری، مشتمل بر فضاهای ویژه گذران اوقات فراغت، گالری ها، نمایشگاههای موقت، دفاتر و واحدهای تجاری- بازرگانی و جز آنهاست. محدوده طراحی(طرح ریزی) بخشی از بدنه شرقی چهارباغ اصفهان، حد فاصل بازارچه بلند تا میدان دروازه دولت هست. این بدنه به همراه کاخ ها و باغ های صفوی یکی از قطعات اساسی محور فرهنگی – تاریخی اصفهان به شمار می آید .در طرح پیشنهادی حاضر کالبدی و فضایی چنان در نظر گرفته شده هست که اهمیت و بها های فضائی و بصری بناهای مهم واقع در دسته همچون مدرسه چهارباغ و عمارت هشت بهشت حفظ گردد، حضور تاریخی عمارت خرگاه احیا گردد و ارتباط فضائی ، بصری و عملکردی بین چهارباغ و دسته باغ های صفوی برقرار شود .این طرح برای مسابقه طراحی(طرح ریزی) بخشی از بدنه شرقی چهارباغ عباسی که شهرداری اصفهان برگزار کرد، تهیه شد و در این مسابقه مقام نخست را بدست آورد.

چهارباغ اصفهان

چهارباغ اصفهان

چهارباغ اصفهان


طرح مجتمع مسکونی ایل گلی تبریز – تبریز – ۱۳۷۲

زمین این مجتمع مسکونی را در جنوب شرقی شهر تبریز و در شمال غربی باغ ملی ایل بیگی واقع شده هست . فاصله  مجتمع تا بخش مرکزی تبریز ۱۰ کیلومتر هست که با ۱ بولوار عریض به ان متصل می شود و مساحت آن حدود ۶۲۰۰۰ متر مربع هست . در طراحی(طرح ریزی) این دسته مسکونی کوشش شده هست که از امکانات متناسب دید و منظر طبیعی و حضور باغ ملی ایل گلی که در مجاورت آن قرار دارد استفاده شود. در این مجتمع مسکونی که تماما به صورت آپارتمانی احداث می شود و احدهای مسکونی ۱ تاچهار خوابه، مراکز اداری و خدماتی، فروشگاهها و سالن اجتماعات طراحی(طرح ریزی) شده هست. الگوی اساسی طراحی(طرح ریزی) دسته مبتنی بر استقرار واحدهای مسکونی در اطراف ۱ فضای باز مرکزی، هم محور با باغ ایل گلی هست . این فضای باز به صورت صفه ای در نظر گرفته شده هست که در زیر آن مراکز خدماتی و سرویس دسته قرار گرفته هست و دیدی عالی بر تمامی شهر تبریز را دارد. واحدهای مسکونی به صورت دو نوار ساختمانی و طبقه در اضلاع این فضا قرار گرفته و در بین آنها ۱ برج پانزده طبقه پیش گوی شده هست که دید عالی به شهر تبریز و دسته استخر ایل گلی دارد. در دل این برج ۱ گشادگی وسیع در نظر گرفته شده که دید به تبریز را از روی صفحه امکان پذیر سازد. کل زیربنای این دسته ۱۷۵ هزار هکتار متر مربع هست که ۷۲ درصد به مسکونی و بقیه به فضاهای کمکی دیگر از قبیل خدمات،ارتباطات،پارکینگ و جز آن اختصاص یافته هست .

مجتمع مسکونی ایل گلی تبریز

مجتمع مسکونی ایل گلی تبریز

مجتمع مسکونی ایل گلی تبریز


طرح مجتمع مسکونی غرب تهران – تهران – ۱۳۷۱

مجتمع مسکونی غرب تهران


مرکز هماهنگیهای فناوریهای ریاست جمهوری – تهران – ۱۳۸۰

تولید “فکر” اساسی ترین ویژگی مرکز هماهنگی های ریاست جمهوری است . این تولید که آغازگر ایده اساسی دستور کار و فضاهای ساختمان است ، به وسیله کارکنان پنج معاونت اساسی آن انجام میگیرد . جداسازی فضای هر معاونت از سایر بخشهای ساختمان و استقلال فضایی آنها نکته ای هست که می باید مورد دقت قرار می گیرد . نوع تولید این بخشها ، اهمیت و مجزا بودن هر کدام از سایر فضاها ، آنها را به واپسین طبقات ساختمان که نقطه پیوند آن به زمین همواره به لقب یکی از دغده های اساسی معماری مطرح بوده هست. نیمه ای از ساختمان در زمین هست که بیانگر روئیدن بنا از زمین است . شکافی که در اطراف آن وجود دارد ، این حالت را به ساختمان می بخشد ، از سوی دیگر ، ساختمان ناگهان با آسمان تصادم نمی کند . بلکه در جهت شفاف نمودن خود با استفاده توامان از قابلیتهای مصالح و فرم در آسمان فرود می رود و آن را وارد خود می کند . بدین ترتیب به خاطر عمیق بودن شکاف در دل ساختمان با آسمان برخورد و با آن سایش پیدا می کند . مانند پنج انگشتی که باز شده و نور را به بین خود می خواند .

مرکز هماهنگیهای فناوریهای ریاست جمهوری

مرکز هماهنگیهای فناوریهای ریاست جمهوری

مرکز هماهنگیهای فناوریهای ریاست جمهوری


سر کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در فرانکفورت – آلمان – ۱۳۷۹

بنای سر کنسولگری از ورای ۱ دیوار بلند شیشه ای رویت می شود، این نحوه حضور بنا انعکاس روح فرهنگ و معماری خیال انگیز ایران هست . موقعیت زمین ، خیابان و پارک این فکر را پیش آوردکه فضای خیابان شمالی و پارک جنوبی را به لقب دو فضای عمومی شهری به یکدیگر متصل سازدو از درون بنای سرکنسولگری عبور نماید این فضا را گالری ایران نامیدیم ، که در آن رفت و آمد افراد زیاد هست. این فضا بتای سر کنسولگری را به دو بخش اساسی : یکی برای فعالیتهای ساده روزمره و دیگری برای فعالیتهای رسمی و دیپلماتیک سر کنسولگری تقسیم می کند . حجمی سنگی فضاهای مربوط به دو بخش سر کنسولگری را شکل می دهد و با اتصالی که این دو حجم در طبقه اول از روی گالری دارند، وحدت و یکپارچگی این دو فراهم می شود . ۱ سقف شفاف شیشه ای سطح پارک را به لبه بالای دیوار شیشه ای متصل می کند و با نرمی موجب یکی شدنفضای سر کنسولگری و پارک می گردد . این سقف شیشه ای بخش اساسی سر کنسولگری را پوشش می دهد . نوار عریض و کم عمقی از آب در طول جنوبی ساختمان سر کنسولگری عبور می کند که ضمن لطیف کردن فضای سر کنسولگری موجب انعکاس زیبایی احجام آن می گردد و ضمنا ارتباط ساختمان سر کنسولگری را با بخش دیگری از پارک تامین می نماید . در مجموع ساختمان سرکنسولگری سبک و شفاف ، شکل گرفته از احجام آزاد و معلق سنگی و سطوح بزرگ شیشه ای هست و فضایی رویایی و خیال انگیز را پدید می آورد . با طبیعت اطراف خود به خوبی یکی شده ضمن آنکه از بالاترین سطح فناوری در آن بهره گرفته شده هست .

سر کنسولگری جمهوری اسلامی ایران

سر کنسولگری جمهوری اسلامی ایران


سفارت جمهوری اسلامی ایران در بانکوک – ۱۳۷۸

ساختمان
با الهام از معماری ایران به صورت ۱ کوشک درون ۱ باغ سازماندهی شده هست . علاوه بر
آن در کنار خیابان ۱ عمارت باریک نیز قرار داده شده که یادآور عمارت های ورودی باغ
های ایرانی هست. ۱ محور اساسی (آب نما) عمارت ورودی و عمارت اساسی را به یکدیگر متصل
می کند که استخوانبندی دسته سفارت را تشکیل می دهد
.ایده فضایی طرح
، کاهش ماده و افزایش فضاست . که این امر جوهره اساسی معماری ایران را از گذشته تا به
امروز شکل داده هست . بر این اساس سعی شده هست تا در طرح فضای درونی گسترش یافته .
به گونه ای که از جرم ساختمان کاسته و فضایی شناور و شفاف جای آن را اشغال کند. این
گسترش فضا به صورتی هست که حتی پوسته خارجی ساختمان اساسی را نیز تحت تاثیر قرار داده
و با شکافته شدن پوسته گسترش این فضا وضوح بیشتری پیدا می کند و فضای درونی را در تداوم
با فضای بیرون قرار می گیرد
.هم چنین با استفاده از عناصری چون آینه ، شیشه ،
آب ، و نور در فضای درونی سعی شده تا فضا کیفیت بی مرزی و لا مکانی را القا کند.


ساختمان مرکزی صنعت نفت ایران – تهران – ۱۳۷۷

نفت مهم ترین منبع انرژی جهان که به همراه گاز بزرگترین ذخیره طبیعی ایران را تشکیل می دهند با زندگی و تاریخ معاصر این سرزمین پیوندی جدایی ناپذیر دارند . لذا در طراحی(طرح ریزی) ساختمان صنعت نفت باید این حقیقت را در نظر داشت . قدرت بزرگ دیگری در بین هست خورشید که همیشه مقتدرانه بر این سرزمین می تابد . بنا نه تنها بایستی به عملکرد درونی خود پاسخ گوید بلکه می بایست بیانگر حقیقت موضوع آن ( ساختمان صنعت نفت ) بوده و ماهیت زمین را متجلی نماید . توده ساختمان به سمت شرق زمین رانده شده هست و به صورت ۱ خط مورب از جنوب شرق به شمال غرب ، زمین را به دو بخش پر و خالی تقسیم کرده هست . این نحوه تقسیم بندی زمانی که در ترکیب با تپه سبز غربی دیده شود ۱ دره پدید می آورد که اشاره عمیقی هست به ماهیت دره ای بودن زمین . بخش خالی زمین را ۱ حجم افقی که از سطح زمین به پایین هست در توده ساختمانی شرقی امتداد می یابد پر می کند . تظاهر آن در بیرون به صورت ۱ سطح وسیع صیقلی هست – سنگ گرانیت مشکی که روی آن لایه کم عمقی از آب قرار دارد – این حجم سیاه سمبل دریای نفت هست که در زیرزمین قرار دارد و می توانیم آنرا HUMAN BOX بنامیم . جسورانه ترین قسمت فضایی دسته ۱ سطح شیشه ای عمودی بسیار بزرگ هست که از چند سطح شکسته تشکیل شده و در ضلع غربی توده ساختمانی قرار گرفته هست . این سطح شیشه ای در قسمت شکاف HUMAN BOX به درون آن فرو می رود . دیوار شیشه ای سمبل خورشید هست و از نظر تکنیکی به طریقی طراحی(طرح ریزی) شده تا بتواند حداکثر جذب و ذخیره انرژی خورشید را داشته باشد . در عین حال چون آینه بسیار بزرگی در مقابل تپه سبز غربی کشیده شده . تپه و سطح صیقلی HUMAN BOX  را در خود منعکس کرده زیبایی آنها را دو برابر می کند .

ساختمان مرکزی صنعت نفت ایران


طرح کتابخانه ملی ژاپن – کانسای کان – ژاپن – ۱۳۷۵

این طرح در مسابقه بین المللی طراحی(طرح ریزی) کتابخانه ملی ژاپن در شهر در شهر دانشگاهی کانسای در سال ۱۹۹۶ تهیه شده هست . ایده طرح از ترکیب سه شیء با سه هستی متفاوت حاصل شده هست که فصل مشترک بین آنها نفس هستی آنهاست . یکی از این سه شیء ، ۱ “تهی” هست که بر اثر تقابل دو شیء دیگر پدید می آید . آن دو شیء دِیگر نیز با هم تضاد دارند :یکی شفاف و نرم هست و دیگری تیره و سخت . این دو شیء در حقیقت دو مکعب اند که بر اثر قرارگیری در برابر هم و کشش و مکش دوسویه، از سطح صاف به سطح تابیده (پیچ و تاب خورده) تبدیل شده اند و فضای بین آنها نیز در واقع پیکر آن “تهی” را به وجود آورده هست . از نظر کاربردی، مکعب تیره و سخت که از جنس فولاد هست برای مخزن بسته کتاب ها، و مکعب شفاف و نرم که از جنس بلور هست برای دیگر فضاهای کتابخانه در نظر گرفته شده هست . فضای سوم یا همان تهی که فقط فضا و نور هست، نماد خلاقیتی هست که بر اثر شکل گیری اندطشه بشری رخ می دهد و جسمیت بخشیدن به آن باید فراتر از عینیت فیزیکی تصور شود. این طرح در مسابقه مذکور در زمره طرح های زبده قرار گرفته و تقدیرنامه افتخار (HONORABLE  MENSTION) دریافت داشته هست .

کتابخانه ملی ژاپن

کتابخانه ملی ژاپن

کتابخانه ملی ژاپن



طرح مجتمع مرکزی وزارت نیرو – تهران – ۱۳۷۵

ایده
کلی طرح ۱ سد هست که در آن حوزه ستادی به صورت دیواره سد در نظر گرفته شده و در قسمت
شمالی دیواره معماری افقی هست که تصور دریاچه را به وجود می آورد . در درون این دریاچه
دو مکعب مستطیل کم ارتفاع قرار گرفته اند که مانند دو شی بزرگ شناورند.

وزارت نیرو

وزارت نیرو

وزارت نیرو


طرح ساختمان استانداری تهران – تهران – ۱۳۷۵

طرح عرضه شده برای ساختمان استانداری تهران، ازیک برج و ۱
ایوان بزرگ با ستون های کشیده و بلند در مقابل آن تشکیل شده هست. در این طرح ایوان
با تمام ویژگیهایی که در معماری قدیمی ایران دارد به چشم می خورد، با این تفاوت که
دیگر نه مختص طبقه اشراف، که در اختیار تمامی مردم هست و برای وارد شدن به ساختمان
استانداری باید از زیر آن عبور کرد. این ایوان ضمن با شکوه تر کردن ساختمان ، موجب
ارتباط آن با فضای اطراف می گردد و سنگینی بنا و ارتفاع برج را متعادل می سازد
.برج از سه قسمت تشکیل شده هست : دو مکعب
نسبتا بسته با شیارهای باریک نور و ۱ فضای شفاف در بین آنها که به ترکیب حجمی
بنای شمس الاماره –به لقب شاخص ترین بنای حکومتی تاریخ تهران – شباهت دارد
.حوزه استاندار در فضای افقی پوشش ایوان
قرار داده شده و معاونت ها در برجها استقرار یافته و مراکز عمومی مانند سالن
اجتماعات، نمازخانه، رستوران، کتابخانه، نمایشگاه و غیره در طبقه ورودی از ایوان و
طبقات زیر آن استقرار یافته اند
.افزون بر اینها دسته
بنا دارای تقارنی محوری هست و این امر وقار خاصی به بنا می دهد، که از ساختمان
حکومتی مهمی چون استانداری نیز همین انتظار می رود
.

ساختمان استانداری تهران


طرح موزه ملی آب ایران – تهران – ۱۳۷۴

در فرهنگ ایران ، آب همواره با خاک همراه هست و در ترکیب و
تضاد با آن معنا می یابد. تری آب ، همیشه یادآوری خشکی هست .
برپایه چنین ذهنیتی ، ایده ترکیب ۱ خشک و تر که کاملا در
شرایط یکسانی با یکدیگر به سر برند و به گونه ای که نتوان آنها را از یکدیگر تفکیک
کرد ، اساس کار طراحی(طرح ریزی) موزه ملی آب ایران قرار گرفت و این شعر تازه مفهومی معماری
شد. من به آغاز زمان نزدیکم آشنا هستم با سرنوشت تر آب ، عادت سبز درخت .

موزه ملی آب ایران

موزه ملی آب ایران

موزه ملی آب ایران


طرح فرهنگستانهای جمهوری اسلامی ایران – تهران – ۱۳۷۴

فرهنگستانهای جمهوری اسلامی ایران بر طبق دستور کار از دو دسته اساسی شامل فرهنگستان ها و دسته گرد همایی ها و ۱ بخش تکمیلی که هر دو دسته را در بر می گیرد تشکیل شده هست و در مجموع ۵۵۰۰۰ متر مربع زیربنا دارد . دسته فرهنگستانها به طور خلاصه شامل سه فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی، علوم و علوم پزشکی هست و ۱ کتابخانه که هر سه اینها را تغذیه می کند . متمرکز کردن بنا و آزاد گذاشتن هر چه بیشتر اراضی دسته، استفاده خلاق از اصول و مبانی و الگوهای تاریخ معماری ایران، وحدت و یکپارچگی بنا، احترام به بستر خاکی،افقی بودن، رعایت زاویه تاریخی در بنا و بالاخره دید کوه دماوند از مهم ترین اصولی هست که در طراحی(طرح ریزی) فرهنگستان مد نظر قرار گرفته هست. عناصر تشکیل دهنده بنا نیز عبارتند از: ورودی، صفه، حیاط مرکزی، گنبد گردهمایی ها و دیواره فرهنگستان ها. باحضور آزادنه قسمتی از تپه در اراضی طرح روی صفه، ترکیب عناصر طبیعی و مصنوع، زیبایی فضایی بنا را افزایش داده هست. این طرح از بین ۱۸ طرح عرضه شده برای مسابقه طرح بنای فرهنگستان های ایران که وزارت مسکن و شهرسازی برگزار کرد، مقام نخست را به دست آورده هست  .

فرهنگستان ایران

فرهنگستان ایران

فرهنگستان ایران


طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران – تهران – ۱۳۷۴

طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران راوزارت مسکن و شهرسازی در بهار سال ۱۳۷۴ به مسابقه نهاد که در این مسابقه طرح عرضه شده مهندسین مشاور نقش جهان- پارس مقام دوم را بدست آورد . برخی از ویژگیهای طرح یادشده از این قرار هست : باطن طرح از سه بخش اساسی – مخزن بسته کتاب ها، فضاهای قرائت و تحقیق و ۱ پوشش شفاف که تمامی فضای کتابخانه را در خود جای می دهد تشکیل شده هست. طرح کوشیده هست با الهام از این بیت ناصرخسرو : “بنگر به فرشته که دود از سپس دیو *** چون زرگدازنده که بر قیر چکانیش “
به مفاهیم “دانش” و “نوشتار” (به مثابه ثبت دانش) در فرهنگ ایران نزدیک شود . این تصویر که هجوم روشنایی را به دل تاریکی مطرح می سازد، در طرح کتابخانه به صورت سطح پیچ و تاب دار سیاه براقی هست که جسمی طلایی ( مخزن بسته کتاب ها ) به شکل لوح بر آن می نشیند . لوح در اشکال مختلف خود نماد ثبت اندیشه هاست و در فرهنگ ایران “لوح محفوظ” دربر دارنده سرنوشت کلی هستی از ازل تا به ابد هست و از این رو در طرح عرضه شده این فرم برای مخزن بسته کتاب ها در نظر گرفته شده هست  و قرارگیری آن در زیر پوشش بزرگ کتابخانه ، “محفوظ” بودن آن را تداعی می کند.

کتابخانه ملی ایران
کتابخانه ملی ایران

کتابخانه ملی ایران

طرح ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز – تهران – ۱۳۷۴

محوطه موردنظر برای احداث ساختمان  کانون وکلای دادگستری مرکز ، قطعه زمینی هست در نزدیکی میدان آرژانتین در شهر تهران با ابعاد تقریبی ۱۸*۵۴ (مساحت ۹۷۲) متر مربع . هدف از احداث ساختمان کانون وکلا، ایجاد مرکزی برای کار های وکلای دادگستری مرکز و بر همین اساس ، دارای عملکردهای اداری ، آموزشی ، انتضامی ،حرفه ای و جز آن هست. این بنا با استفاده از نماد ترازو به صورت دو حجم متعادل که در ۱ فضای شفاف معلق هستند، طراحی(طرح ریزی) گردیده و فضای  بین این دو حجم ۱ شکاف نور هست که می تواند شاهین ترازو تلقی شود . آنچه به لقب ویژگی های کالبدی طرح در نظر گرفته شده هست عبارتند از :
– بهره گیری کامل و معمارانه از شکل و ابعاد زمین
– انعطاف پذیری فضاها برای عملکردهای متفاوت
– بهره گیری ازنمادهایی چون ترازو و نور

ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز

ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز

ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز


طرح دسته ورزشی رفسنجان – رفسنجان – ۱۳۷۳

بافت به هم پیوسته و کویری رفسنجان عناصری مانند حیاط مرکزی، اب انبار و یخچال را در خود جای می دهد . این عناصر معماری سنتی در طول سالیان بر اثر تکرار و تجربه، به فرم هایی تبدیل شده اند که با تغییری در جزئیات آن، در گوشه و کنار بافت دیده می شوند . دستمایه اساسی طرح دسته فرهنگی – ورزشی با الهام از کالبد یکی از بناهای شاخص معماری سنتی منطقه در حومه رفسنجان شکل یافته هست. این بنا که یکی از یخچال های قدیمی رفسنجان هست با تدابیر معماری که شکل و کارکرد نوینی برای آن ایجاد کرده و به شکل حاضر در آمده هست . کالبد دسته از دو قسمت متمایز تشکیل شده هست : بخش غیر شفاف و بخش شفاف . بخش غیر شفاف که برگرفته از مخازن گنبدی شکل یخچال هست، حجمی به شکل مخروط ناقص دارد و برای سالن ژیمنازیوم پیشنهاد می شود و بخش شفاف که تداعی دیواره بلند یخچال را دارد با پوشش مورب کاملا شفاف خود (شیشه ای که به دیواره تکیه داده هست و تعبیر از خط سایه دیوار بر زمین خواهد بود )برای دسته استخر و سونا در نظر گرفته شده هست، تضاد اژن دو بخش در کالبد بنا از ویژگیهای اساسی معماری آن هست. ارتباط دهنده این دو بخش دیواره و مخروط، ورودی و فضای اساسی تقسیم دسته هست .

مجتمع ورزشی رفسنجان

مجتمع ورزشی رفسنجان

مجتمع ورزشی رفسنجان


طرح موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری رفسنجان – رفسنجان -۱۳۷۳

در نیمه دوم سال ۱۳۷۳ شهرداری تهران با همکاری دفتر نشر معارف اسلامی اقدام به برگزاری مسابقه ای محدود برای طرح موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری در دسته ای فرهنگی – تجاری در شهر رفسنجان کرد. شرکت(کمپانی) کنندگان در این مسابقه عبارت از هفت شرکت(کمپانی) مهندسین مشاور نقش جهان- پارس رتبه نخست را از آن خود کرد . اندیشه اساسی طرح، برگرفته از الگوی معماری ۱ یخچال قدیمی حاضر در رفسنجان هست و مشتمل بر ۱ دیوار طویل و ۱ فضای مخروط ناقص هست. از دیواره به لقب موزه اسناد و از فضای مخروطی برای سالن های اجتماعات و جز آن استفاده می شود . همجنین ۱ سطح شیشه ای مورب در ضلع شمالی دیوار در نظر گرفته شده که تداعی کننده سایه یخ زده دیوار هست .

موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری رفسنجان

موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری رفسنجان

موزه مرکز اسناد ریاست جمهوری رفسنجان


طرح آماده سازی ۲۰۰ هکتار اراضی سپاهان شهر – اصفهان – ۱۳۷۳

طرح آماده سازی ۲۰۰ هکتار اراضی سپاهان شهر که در سال ۱۳۷۳ تهیه شده هست . برپایه محورهای شهری و طبیعی مصنوع ، مرتبط با شهر اصفهان و همچنین عوارض طبیعی حاضر در محدوده های سپاهان شهر شکل گرفته هست. این محورها و نقاط عطف به همراه محورهای فرعی دیگر که به لقب محورهای سواره و پیاده شهری در نظر گرفته شده اند، دسته ای موزون از محورها و مراکزی را به وجود آورده هست که شباهت آن با تار و پود کالبدی شهر اصفهان انکارناپذیر هست، ضمن اینکه با عملکردها و الزامات شهرهای امروزین کاملا تطبیق می کند . اساس استخوانبندی اساسی آماده سازی بر دو محور بولوار شرقی غربی و شمالی جنوبی حاضر در این اراضی استوار هست . در محل تقاطع این دو محور ، مرکز اساسی و نقطه اوج محدوده فعلی آماده سازی قرار گرفته هست که هم به لقب ۱ فضای عمده شهری عمل می کند و هم اینکه عملکردهای اساسی دسته را در بدنه خود جای می دهد .

اراضی سپاهان شهر

اراضی سپاهان شهر

اراضی سپاهان شهر


طرح آماده سازی ۳۸۰ هکتار اراضی شهر تازه بهارستان – تهران – ۱۳۷۱

این آماده سازی که مساحت ۳۸۰ هکتار را زیر پوشش خود را دارد، دومین آماده سازی شهر تازه بهارستان بعد از آماده سازی ۲۰۰ هکتار اراضی هست . این آماده سازی دارای ۱۲ مرحله (بلوک) هست و جمعیتی بالغ بر ۶۶ هزار نفر را در خود جای خواهد داد. تعداد کل واحدهای مسکونی ۱۳۰۰۰ واحد هست که واحدهای تک خانواری، چند خانوری و آپارتمانی را در بر می گیرد . از این بین واحدهای آپارتمانی به دو گروه لبه شهری (هفت طبقه) و آپارتمانهای مرکز محله (چهار طبقه) تقسیم می شود . خدمات محله ای در مرکز محله ها احداث می شوند که امتداد آنها به مراکز ناحیه ای ختم می گردد. واحد های آموزشی این آماده سازی تا حد دبیرستان و مدارس فنی-حرفه ای تامین می شود . ۴۰ درصد از اراضی این آماده سازی به مسکونی ، ۱۵ درصد به خدمات ، ۳۵ درصد به ارتباطات و ۱۰ درصد به فضای سبز اختصاص می یابد .
در این طرح کوشش شده هست که مبانی و اصول شهرسازی شهرهای قدیم ایران – به
ویزه اصفهان – ضمن تکامل منطقی و امروزین این اصول پایه کار قرارمی گیرد .

اراضی شهر تازه بهارستان

طرح آماده سازی برزن C پولادشهر – اصفهان – ۱۳۶۹

برزن C   سومین برزن شهر تازه پولادشهر (بعد از برزنA و B ) هست . مساحت این برزن برای حدود ۳۶۰ هکتار و شامل هشت محله و ۱ مرکز برزن هست . این برزن برای حدود ۵۵۰۰۰ نفر دستور کار ریزی شده هست . تعداد کل واحدهای مسکونی که در این برزن ساخته می شوند حدود ۱۱۷۰۰ واحد هست که شامل واحدهای تک خانواری، چند خانواری و آپارتمانی هست . مساحت مسکونی حدود ۲۸ درصد خدمات ۱۳ درصد، ارتباطات ۳۱ درصد و فضاهای سبز حدود ۲۸ درصد از کل برزن را در بر می گیرد . خدمات محله ها در مرکز انها شکل گرفته هست که به وسیله ۱ محور پیاده – سوار به محورهای اساسی (ارتباطی) و با ۱ محور پیاده به مکز برزن متصل می شود. تراکم ارتفاعی – ساختمانی – جمعیتی از حاشیه به مرکز برزن افزایش می یابد .

برزن C پولادشهر


طرح آماده سازی ۵۵۰ هکتار اراضی منطقه مرکزی شهر تازه بهارستان – تهران – ۱۹۰۰

طرح آماده سازی ۵۵۰ هکتار اراضی شهر تازه بهارستان مرکز شهر تازه بهارستان را در خود می گیرد. در محدوده طرح هسته مرکزی شهر و عناصر اساسی آن مانند میدان اساسی شهر ، باغ بهارستان و مرکز تجاری _ خدماتی شهر قرار می گیرند. بدین ترتیب عمده اراضی به مراکز و محوطه های عمومی اختصاص یافته و فقط ۱۴۰ هکتار از آن به مسکونی اختصاص دارد. استخوان بندی فضائی دسته متاثر از استخوان بندی اساسی شهر تازه بهارستان هست که خود با دقت به استخوان بندی شهرهای قدیم ایران و به خصوص اصفهان و اصول و مبانی آن تهیه شده هست . پیش گوی می شود که در اراضی آماده سازی و مجموعا بالغ بر ۱۸۱۰۰ نفر جمعیت را در خود اسکان دهد .

شهر تازه بهارستان


طرح گسترش و احیای منطقه شرق اصفهان (تامشا) – اصفهان – ۱۳۷۵


طرح احیای دسته کریمخانی شیراز – شیراز – ۱۳۷۳

در قالب طرحی که برای باز زنده سازی بافت تاریخی شیراز صورت گرفته هست، احیای دسته کریمخانی به لقب قلب منطقه تاریخی از اهمیت ویژهای برخوردار هست. این دسته مرکزیت حکومت زندیه را در شهر شطراز تشکیل می داده و مشتمل هست بر ارگ کریمخانی، باغ نظر، مسجد و بازار وکیل، دیوانخانه و چند بنای دیگر متعلق به اوایل قرن حاضر ، دسته کریمخانی نمادی با عظمت از دوران زندیه به شمار می آید و باز زنده سازی ان با استفاده از تبدیل بناها و فضاهای باقی مانده از گذشته به مراکز فعال امروزین، پلی هست که پیوند شیراز قدیم را با شیراز امروز و آینده ممکن می سازد و به توان گسترده این شهر در زمینه های فرهنگی، گردشگری و خدماتی می افزاید . تاکید طرح بر پررنگ کردن سایه تاریخ در این منطقه و احیای میدان مرکزی شهر (میدان توپخانه) در دوران زندیه و قطع عبور و مرور سواره در سطح دسته و انتقال آن به زیرزمین به منظور یکپارچگی عناصر اطراف میدان و پیوند مجدد قطعات بازار وکیل شیراز استوار هست . در دستور کار ریزی و طراحی(طرح ریزی) دسته کریمخانی کوشش به عمل آمده هست که این دسته بتواند به لقب ۱ دسته منحصر به فرد در زمینه فرهنگی و گذران اوقات فراغت و خدمات ویژه در مقیاس شیراز آینده و منطقه مربوطه عمل کند .

دسته کریمخانی شیراز


طرح شهر تازه پولادشهر – اصفهان – ۱۳۷۳

پولادشهر به دنبال احداث کارخانه ذوب آهن اصفهان در سال ۱۳۴۷ به منظور اسکان کارکنان این صنعت پی ریزی شد. بعد از تهیه و تصویب طرح جامع منطقه اصفهان در سال ۱۳۶۵ در قالب پیش گوی های این طرح ، عملکرد پولادشهر تغییر کرد و به لقب یکی از شهرهای تازه منطقه برای جذب و اسکان جمعیت اضافه شونده به منطقه اصفهان و ناحیه شهری – صنعتی پولاد واقع در بخش غربی منطقه در نظر گرفته شد . این شهر تازه که در ۳۵ کیلومتری غرب اصفهان واقع گردیده و در زمان حاضر جمعیتی در حدود ۴۰۰۰  نفر دارد ، برای اسکان جمعیت تا مرز ۵۰۰هزار نفر هدف گیری شده هست و در آینده به لقب شهر دوم منطقه اصفهان عمل خواهد کرد. سطح پیش گوی شده برای پولادشهر حدود ۶۰۰۰ هکتاراست. طرح جامع تازه این شهر در سال ۱۳۷۳ به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسیده هست .

شهر تازه پولادشهر


طرح شهر تازه بهارستان – تهران – ۱۳۷۲

این شهر در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی اصفهان در امتداد جاده اصفهان به شیراز در شمال کوههای لاشتر واقع شده هست. شهر تازه بهارستان یکی دیگر از شهرهای تازه منطقه اصفهان برپایه طرح جامع مصوب منطقه هست و به مظور جذب و اسکان سرریز جمعیت شهر اصفهان (در مکانی غیر از شهر اصفهان) ایجاد شده هست. این شهر تازه در افق طرح (سال ۱۳۹۵) جمعیتی معادل ۳۲۰ هزار نفر را در خود جای خواهد داد و سطحی حدود ۳۰۰۰ هکتار خواهد داشت. طرح جامع این شهر در سال ۱۳۷۲ به تصویب رسیده، عملیات اجرایی آن از سال ۱۳۶۸ آغاز گردیده و در حال حاضر بالغ بر ۰۰۰/۳۰ نفر جمعیت در آن ساکن شده هست . در طراحی(طرح ریزی) شهر تازه بهارستان از اصول و مبانی شهرسازی شهرهای تاریخی ایران، ضمن تکامل اندامواره ای (ارگانیک) این اصول و مبانی امروزین کردن آنها، بهره گرفته شده هست .

طرح شهر تازه  بهارستان


طرح جامع منطقه اصفهان – اصفهان – ۱۳۷۰

طرح جامع منطقه اصفهان


طرح جامع شهر اصفهان – اصفهان – ۱۳۷۰

بعد از پیروزی انقلاب اسلامیایران در طرح جامع پیشین شهر اصفهان تجدیدنظر بنیانی به عمل آمد و طرحی به نام “طرح تجدیدنظر در طرح جامع اصفهان “تهطه گردید . این طرح که در اداره کل مسکن و شهرسازی استان اصفهان به دست آقای مهندس سید هادی میرمیران مدیرعامل فعلی مهندسین مشاور نقش جهان-پارس به لقب مدیر طرح و  با همکاری واحد شهرسازی و معماری آن اداره کل تهیه شده هست،در سال ۱۳۶۷ به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسید و در سال ۱۳۷۰ به “طرح جامع اصفهان ” تغییر نام یافت . اساس این طرح بر عدم گسترش شهر اصفهان، کنترل تمرکز جمعیتی و خدماتی در این شهر ، حفظ ظرافت و ساختار قدیمی شهر اصفهان و همچنین حفظ اراضی کشاورزی اطراف آن بوده هست .

طرح جامع شهر اصفهان


طرح جامع (راهبردی) خرمشهر – خوزستان – ۱۳۶۹

کار تهیه مرحله اول طرح تجدید بنای خرمشهر با لقب طرح جامع (راهبردی) خرمشهر در چارچوب شرح خدمات ویژه، از فروردین ۱۳۶۹ آغاز شد و در اوخر مردادماه همان سال پایان یافت . طرح مرحله اول در مهرماه ۱۳۶۹ به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسید . این طرح احیای یادمان های شهر و قراردادن یادمان های جنگ در استخوان بندی کالبدی شهر را مدنظر قرار داده هست و بازسازی آن را مجالی برای برطرف ساختن نقاط ضعف کالبدی پیش از جنگ می شناسد. جمعیت پیش گوی شده شهر در کوتاه مدت ۴۰۰۰ نفر، بین مدت ۱۰۰۰۰ نفر، دوره طرح (تا سال ۱۳۸۰) ۲۲۰۰۰ نفر و بلندمدت (تا سال ۱۳۹۰) ۳۴۰۰۰ نفر هست .

طرح جامع راهبردی خرمشهر


طرح جامع شهر شیراز – شیراز – ۱۳۶۸

طرح جامع شهر شیراز

[ad_2]

معماری تکست

یورن اوتزن :: بزرگان معماری

[ad_1]

سه شنبه, ۱۲ آبان ۱۳۹۴، ۰۹:۲۰ ب.ظ

Jorn Utzon

یورن اوتزن


یورن اوتزن

یورن اوتزن ۹ آوریل ۱۹۱۸ – ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸ آرشیتکت(طراح) دانمارکی بود. مشهورترین کار وی ساختمان اپرای بزرگ شهر سیدنی هست. فرزند آرشیتکت(طراح) شناخته شدهٔ
کشتی در آلبورگ دانمارک (
Aalborg) از ۱۸ سالگی در طراحی(طرح ریزی) کشتی با
پدرش همکاری می‌کرد. در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ در رشته معماری تحصیل کرد.
یورن اوتزن در سال ۱۹۱۸ در کپنهاگ متولد شد. پدر او مدیر کارگاه کشتی‌سازی در شهر Alborg دانمارک
و مهندس برجسته وسایل نقلیه دریایی بود. چند تن از خویشاوندان او قایقرانانی ماهر بودند
و خود اوتزن نیز در جوانی به ملوان زبده‌ای تبدیل شد. شغل مورد نظر او تا سن حدود
۱۸ سالگی، افسری در نیروی دریایی بود. مقارن با همین زمان، در حالی که او
هنوز در دبیرستان تحصیل می‌کرد، کمک به پدرش را در کارگاه کشتی‌سازی او، با بررسی طرح‌های
تازه، ترسیم نقشه‌ها و ساختن ماکت‌ها آغاز کرد. این کار امکان دیگری برای کارآموزی
او فراهم کرد تا مانند پدرش، مهندس وسایل نقلیه دریایی شود. اما تجربیات تازه او در
طول تعطیلات تابستان، نزد پدربزرگ و مادربزرگش، تأثیرات دیگری بر سرنوشت او گذاشت.
اوتزن در آنجا دو هنرمند، یعنی
Paul Schrøder و Carl Kyberg را ملاقات
کرد که او را با هنر آشنا کردند. همچنین
Einar Utzon-Frank، یکی از خویشاوندان پدری او
که ۱ مجسمه‌ساز و همچنین استاد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا بود، بر او تأثیر گذاشت
و باعث شد او به مجسمه‌سازی علاقه‌مند شود. زمانی کلیه شواهد حاکی از آن بود که اوتزن
می‌خواهد هنرمند شود، اما دست آخر، او متقاعد شد که رفتن به مدرسه معماری می‌تواند
بهترین مسیر حرفه‌ای برای او باشد. اگرچه نمره‌های نهایی او در دبیرستان، به ویژه در
ریاضیات، ضعیف بودند، اما استعداد عالی او در طراحی(طرح ریزی) دست آزاد به اندازه کافی قوی بود
که او بتواند در امتحان ورودی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در کپنهاگ پذیرفته شود.
زمانی که اوتزن در سال
۱۹۴۲ از آکادمی هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد، مانند بسیاری از معماران آن زمان،
به دلیل جنگ جهانی دوم، به کشور بی‌طرف سوئد گریخت که در آنجا او به خاطر طولانی‌شدن
جنگ، در دفتر استکهلم
Hakon Ahlberg سرگرم کار شد. به دنبال آن، او به فنلاند رفت تا
با آلوار آلتو کار کند. اوتزن همواره از آلوار آلتو، گونار آسپلوند و فرانک لوید رایت،
به لقب مهم‌ترین اشخاص تأثیرگذار بر کار شخصی خود یاد می‌کرد. او در طول دهه بعد
سفرهای بسیاری انجام داد و از مراکش، مکزیک، ایالات متحده، چین، ژاپن، هند و استرالیا
دیدن کرد و چنین مقدر بود که مقصد آخری، به عامل مهمی در زندگی وی تبدیل شود.
بیشتر پروژه(طرح)‌های اوتزن
در زادگاهش دانمارک اجرا شده‌اند، اما شهرت او بیشتر به خاطر طرح ساختمان آیکونیک اپرای
سیدنی، هست. ماجرای این پروژه(طرح) در واقع از سال
۱۹۵۷ آغاز می‌شود، زمانی که یورن اوتزن ۳۸ ساله، هنوز آرشیتکت(طراح) نسبتاً ناشناخته‌ای بود و در مسابقه طراحی(طرح ریزی) ساختمان اپرای
سیدنی شرکت(کمپانی) کرد. در این مسابقه که حدود
۲۳۰ شرکت(کمپانی)‌کننده از بیش از
سی کشور جهان در آن شرکت(کمپانی) کرده بودند، کانسپت او انتخاب شد که در آن زمان از سوی رسانه‌های
همگانی به لقب «سه تاق بتنی صدف‌مانند که با تایل‌های سفید پوشیده شده» توصیف شد.
ساخت طرح پیشنهادی او در سال
۱۹۵۹ شروع شد و اجرای آن به
دلیل بروز مشکلات مختلف، از جمله ترک پروژه(طرح) به وسیله اوتزن در سال
۱۹۶۶، بعد از مشاجرات تلخ و
ناگوار با مقامات استرالیا دربارهٔ هزینه و مسائل مربوط به زمان‌بندی، نهایتاً در سال
۱۹۷۳ پایان یافت. اپرای سیدنی، از زمان افتتاح، به پرفعالیت‌ترین مرکز هنرهای
نمایشی در جهان تبدیل شده هست، بطوری که در سال روی‌هم‌رفته
۳۰۰۰ رویداد در آن برگزار می‌شود و حدود دو میلیون تماشاگر دارد. یورن اوتزان
در سن
۹۰ سالگی بر اثر حمله قلبی در خواب فوت کرد.


اپرا هاوس سیدنی

به معنای “خانه اپرای سیدنی” یکی از متمایزترین بناهای قرن بیستم از لحاظ هنر معماری بشمار می‌رود که در شهر ساحلی سیدنی و در ایالت نیو سات ولز کشور استرالیا قرار دارد. خانه اپرای شهر سیدنی در حال حاضر یکی از مهم‌ترین اماکن توریستی در کشور استرالیا به شمار می‌رود.یورن اوتزان آرشیتکت و آرشیتکت(طراح) دانمارکی اپرا هاوس شهر سیدنی در سال ۱۹۵۷ به طور غیرمنتظره‌ای برنده طراحی(طرح ریزی) اپرا هاوس شد. نهایتا اپراهاوس در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۳ رسما به وسیله ملکه الیزابت دوم گشایش یافت.از لحاظ هنری، خانه اپرای سیدنی، یکی از مشهورترین اماکن دنیا برای اجرای هنرهای نمایشی هست. البته فقط تعداد اندکی از بازدیدکنندگان با هدف دیدن نمایش به آنجا می‌روند، زیرا محیط اطراف آن فضایی سرشار از آرامش به ارمغان می‌آورد.اپراهاوس شامل پنج سالن تئاتر، پنج سالن تمرین نمایش، دو سالن اساسی، چهار رستوران، شش بار و تعداد زیادی فروشگاه هست. گفتنی هست که پوسته حلزونی شکل اپراهاوس شامل ۱ میلیون و ۵۶ هزار تکه سنگ‌گرانیت سوئدی می‌شود.


کلیسای
بسوارد

از یورن اوتزن در سال ۱۹۷۶ به اتمام رسید.
هرچند این پروژه(طرح)، یکی از معروف ترین کارهای او نیست؛ اما این کلیسا نمونه ای از کارها
مبتکرانه ی آرشیتکت(طراح) در مقیاسی متفاوت هست. اوتزن این کلیسا را با نمای بیرونی متواضع
و تنها با نکاتی تکان دهنده در فرم های داخلی طراحی(طرح ریزی) نموده هست. کلیسای بسوارد اولین
کار اوتزن بعد از بازگشت به دانمارک بعد از رها کردن ساخت خانه اپرای سیدنی با طراحی(طرح ریزی)
خودش است. این کلیسا که در دامنه های شمال کپنهاگ در منطقه ای در حومه ی شهر واقع
شده هست. کلیسا با ظاهری بی تکلف به لقب ساختاری ساده و مدرن در بین درختان توس،
پشت به ۱ خیابان محلی ایستاده هست. با دانستن فضای داخلی ست که نمای خارجی این ساختمان
جذاب تر می شود. این فرم متعامد با قاب هایی از پنل های سفید بتن پیش ساخته و کاشی
های لعاب دار سفید رنگ، پوشش شده هست. اوتزون از کاشی های براق استفاده نموده تا ارتباطی
با انحناهای بتنی پیش آمده در فضاهای داخلی ساخته باشد. اسکچ های ابتدایی طرح، ابرهایی
چرخان را نشان می دهند که الهام بخش فضاهای داخلی کلیسا هستند. اوتزون کِروهایی نرم
را طراحی(طرح ریزی) می کند تا نور را کنترل کند و به ۱ شاهکار بصری در این کلیسای کوچک بدل شوند.
بتن سفید برای ایجاد سقف در خود محل قالب گیری و اجرا شده هست تا این منحنی از پایین
ترین نقطه ی خود بر فراز سر جمعیت حاضر در کلیسا به بالاترین نقطه ی خود در بالای محراب
برسد. نمای خارجی کلیسای بسوارد از داخل تیره تر به نظر می رسد؛ جایی که بتن سفید با
قاب هایی از چوب رنگ پریده ی کاج تعریف می شود. انحنای بتنی سفید بر فراز سر بازدیدکننده
با دیوارهای بتنی سفید، کاشی های کف و همچنین با صفحه ی سفید نمایش ظریفی در مثلث بالای
محراب همسان شده اند. نیمکت های بی پیرایه و همین طور صفحه های جداکننده فضاها از محراب
از چوب ساخته شده اند. اوتزون با دقت بالا، نور روز را در کلیسای بنگسویرد در نظر گرفته
هست. نور از بالاترین نقطه ی کِرو سقف به داخل آمده و در امتداد نرم انحنای آن به درون
فضا جاری می شود. در بالای دالان ها و راهروهای کلیسا، این نور از فیلترهایی شیشه ای
از بین سقف آلومینیومی رد می شود. جامعه ی بسوارد از قرن شانزدهم تا طرح بی زمان اوتزن
کلیسایی برای خود نداشته هست و نتیجه ی طرح اوتزون به نمادی برای آن بدل شده هست. تضاد
ساختار ساده ی بیرونی و محراب منحصربفرد این کلیسا احساس آرامشی خاص به آن بخشیده هست.  این ساختمان در کل شایستگی های بسیاری دارد؛ اما
برش فضای داخلی آن که به وسیله اوتزن طراحی(طرح ریزی) شده، از زمان اتمام کلیسا در جهان، به شهرتی
بیشتر دست یافته هست
.

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

[ad_2]

معماری تکست