یورن اوتزن :: بزرگان معماری

[ad_1]

سه شنبه, ۱۲ آبان ۱۳۹۴، ۰۹:۲۰ ب.ظ

Jorn Utzon

یورن اوتزن


یورن اوتزن

یورن اوتزن ۹ آوریل ۱۹۱۸ – ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸ آرشیتکت(طراح) دانمارکی بود. مشهورترین کار وی ساختمان اپرای بزرگ شهر سیدنی هست. فرزند آرشیتکت(طراح) شناخته شدهٔ
کشتی در آلبورگ دانمارک (
Aalborg) از ۱۸ سالگی در طراحی(طرح ریزی) کشتی با
پدرش همکاری می‌کرد. در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ در رشته معماری تحصیل کرد.
یورن اوتزن در سال ۱۹۱۸ در کپنهاگ متولد شد. پدر او مدیر کارگاه کشتی‌سازی در شهر Alborg دانمارک
و مهندس برجسته وسایل نقلیه دریایی بود. چند تن از خویشاوندان او قایقرانانی ماهر بودند
و خود اوتزن نیز در جوانی به ملوان زبده‌ای تبدیل شد. شغل مورد نظر او تا سن حدود
۱۸ سالگی، افسری در نیروی دریایی بود. مقارن با همین زمان، در حالی که او
هنوز در دبیرستان تحصیل می‌کرد، کمک به پدرش را در کارگاه کشتی‌سازی او، با بررسی طرح‌های
تازه، ترسیم نقشه‌ها و ساختن ماکت‌ها آغاز کرد. این کار امکان دیگری برای کارآموزی
او فراهم کرد تا مانند پدرش، مهندس وسایل نقلیه دریایی شود. اما تجربیات تازه او در
طول تعطیلات تابستان، نزد پدربزرگ و مادربزرگش، تأثیرات دیگری بر سرنوشت او گذاشت.
اوتزن در آنجا دو هنرمند، یعنی
Paul Schrøder و Carl Kyberg را ملاقات
کرد که او را با هنر آشنا کردند. همچنین
Einar Utzon-Frank، یکی از خویشاوندان پدری او
که ۱ مجسمه‌ساز و همچنین استاد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا بود، بر او تأثیر گذاشت
و باعث شد او به مجسمه‌سازی علاقه‌مند شود. زمانی کلیه شواهد حاکی از آن بود که اوتزن
می‌خواهد هنرمند شود، اما دست آخر، او متقاعد شد که رفتن به مدرسه معماری می‌تواند
بهترین مسیر حرفه‌ای برای او باشد. اگرچه نمره‌های نهایی او در دبیرستان، به ویژه در
ریاضیات، ضعیف بودند، اما استعداد عالی او در طراحی(طرح ریزی) دست آزاد به اندازه کافی قوی بود
که او بتواند در امتحان ورودی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در کپنهاگ پذیرفته شود.
زمانی که اوتزن در سال
۱۹۴۲ از آکادمی هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد، مانند بسیاری از معماران آن زمان،
به دلیل جنگ جهانی دوم، به کشور بی‌طرف سوئد گریخت که در آنجا او به خاطر طولانی‌شدن
جنگ، در دفتر استکهلم
Hakon Ahlberg سرگرم کار شد. به دنبال آن، او به فنلاند رفت تا
با آلوار آلتو کار کند. اوتزن همواره از آلوار آلتو، گونار آسپلوند و فرانک لوید رایت،
به لقب مهم‌ترین اشخاص تأثیرگذار بر کار شخصی خود یاد می‌کرد. او در طول دهه بعد
سفرهای بسیاری انجام داد و از مراکش، مکزیک، ایالات متحده، چین، ژاپن، هند و استرالیا
دیدن کرد و چنین مقدر بود که مقصد آخری، به عامل مهمی در زندگی وی تبدیل شود.
بیشتر پروژه(طرح)‌های اوتزن
در زادگاهش دانمارک اجرا شده‌اند، اما شهرت او بیشتر به خاطر طرح ساختمان آیکونیک اپرای
سیدنی، هست. ماجرای این پروژه(طرح) در واقع از سال
۱۹۵۷ آغاز می‌شود، زمانی که یورن اوتزن ۳۸ ساله، هنوز آرشیتکت(طراح) نسبتاً ناشناخته‌ای بود و در مسابقه طراحی(طرح ریزی) ساختمان اپرای
سیدنی شرکت(کمپانی) کرد. در این مسابقه که حدود
۲۳۰ شرکت(کمپانی)‌کننده از بیش از
سی کشور جهان در آن شرکت(کمپانی) کرده بودند، کانسپت او انتخاب شد که در آن زمان از سوی رسانه‌های
همگانی به لقب «سه تاق بتنی صدف‌مانند که با تایل‌های سفید پوشیده شده» توصیف شد.
ساخت طرح پیشنهادی او در سال
۱۹۵۹ شروع شد و اجرای آن به
دلیل بروز مشکلات مختلف، از جمله ترک پروژه(طرح) به وسیله اوتزن در سال
۱۹۶۶، بعد از مشاجرات تلخ و
ناگوار با مقامات استرالیا دربارهٔ هزینه و مسائل مربوط به زمان‌بندی، نهایتاً در سال
۱۹۷۳ پایان یافت. اپرای سیدنی، از زمان افتتاح، به پرفعالیت‌ترین مرکز هنرهای
نمایشی در جهان تبدیل شده هست، بطوری که در سال روی‌هم‌رفته
۳۰۰۰ رویداد در آن برگزار می‌شود و حدود دو میلیون تماشاگر دارد. یورن اوتزان
در سن
۹۰ سالگی بر اثر حمله قلبی در خواب فوت کرد.


اپرا هاوس سیدنی

به معنای “خانه اپرای سیدنی” یکی از متمایزترین بناهای قرن بیستم از لحاظ هنر معماری بشمار می‌رود که در شهر ساحلی سیدنی و در ایالت نیو سات ولز کشور استرالیا قرار دارد. خانه اپرای شهر سیدنی در حال حاضر یکی از مهم‌ترین اماکن توریستی در کشور استرالیا به شمار می‌رود.یورن اوتزان آرشیتکت و آرشیتکت(طراح) دانمارکی اپرا هاوس شهر سیدنی در سال ۱۹۵۷ به طور غیرمنتظره‌ای برنده طراحی(طرح ریزی) اپرا هاوس شد. نهایتا اپراهاوس در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۳ رسما به وسیله ملکه الیزابت دوم گشایش یافت.از لحاظ هنری، خانه اپرای سیدنی، یکی از مشهورترین اماکن دنیا برای اجرای هنرهای نمایشی هست. البته فقط تعداد اندکی از بازدیدکنندگان با هدف دیدن نمایش به آنجا می‌روند، زیرا محیط اطراف آن فضایی سرشار از آرامش به ارمغان می‌آورد.اپراهاوس شامل پنج سالن تئاتر، پنج سالن تمرین نمایش، دو سالن اساسی، چهار رستوران، شش بار و تعداد زیادی فروشگاه هست. گفتنی هست که پوسته حلزونی شکل اپراهاوس شامل ۱ میلیون و ۵۶ هزار تکه سنگ‌گرانیت سوئدی می‌شود.


کلیسای
بسوارد

از یورن اوتزن در سال ۱۹۷۶ به اتمام رسید.
هرچند این پروژه(طرح)، یکی از معروف ترین کارهای او نیست؛ اما این کلیسا نمونه ای از کارها
مبتکرانه ی آرشیتکت(طراح) در مقیاسی متفاوت هست. اوتزن این کلیسا را با نمای بیرونی متواضع
و تنها با نکاتی تکان دهنده در فرم های داخلی طراحی(طرح ریزی) نموده هست. کلیسای بسوارد اولین
کار اوتزن بعد از بازگشت به دانمارک بعد از رها کردن ساخت خانه اپرای سیدنی با طراحی(طرح ریزی)
خودش است. این کلیسا که در دامنه های شمال کپنهاگ در منطقه ای در حومه ی شهر واقع
شده هست. کلیسا با ظاهری بی تکلف به لقب ساختاری ساده و مدرن در بین درختان توس،
پشت به ۱ خیابان محلی ایستاده هست. با دانستن فضای داخلی ست که نمای خارجی این ساختمان
جذاب تر می شود. این فرم متعامد با قاب هایی از پنل های سفید بتن پیش ساخته و کاشی
های لعاب دار سفید رنگ، پوشش شده هست. اوتزون از کاشی های براق استفاده نموده تا ارتباطی
با انحناهای بتنی پیش آمده در فضاهای داخلی ساخته باشد. اسکچ های ابتدایی طرح، ابرهایی
چرخان را نشان می دهند که الهام بخش فضاهای داخلی کلیسا هستند. اوتزون کِروهایی نرم
را طراحی(طرح ریزی) می کند تا نور را کنترل کند و به ۱ شاهکار بصری در این کلیسای کوچک بدل شوند.
بتن سفید برای ایجاد سقف در خود محل قالب گیری و اجرا شده هست تا این منحنی از پایین
ترین نقطه ی خود بر فراز سر جمعیت حاضر در کلیسا به بالاترین نقطه ی خود در بالای محراب
برسد. نمای خارجی کلیسای بسوارد از داخل تیره تر به نظر می رسد؛ جایی که بتن سفید با
قاب هایی از چوب رنگ پریده ی کاج تعریف می شود. انحنای بتنی سفید بر فراز سر بازدیدکننده
با دیوارهای بتنی سفید، کاشی های کف و همچنین با صفحه ی سفید نمایش ظریفی در مثلث بالای
محراب همسان شده اند. نیمکت های بی پیرایه و همین طور صفحه های جداکننده فضاها از محراب
از چوب ساخته شده اند. اوتزون با دقت بالا، نور روز را در کلیسای بنگسویرد در نظر گرفته
هست. نور از بالاترین نقطه ی کِرو سقف به داخل آمده و در امتداد نرم انحنای آن به درون
فضا جاری می شود. در بالای دالان ها و راهروهای کلیسا، این نور از فیلترهایی شیشه ای
از بین سقف آلومینیومی رد می شود. جامعه ی بسوارد از قرن شانزدهم تا طرح بی زمان اوتزن
کلیسایی برای خود نداشته هست و نتیجه ی طرح اوتزون به نمادی برای آن بدل شده هست. تضاد
ساختار ساده ی بیرونی و محراب منحصربفرد این کلیسا احساس آرامشی خاص به آن بخشیده هست.  این ساختمان در کل شایستگی های بسیاری دارد؛ اما
برش فضای داخلی آن که به وسیله اوتزن طراحی(طرح ریزی) شده، از زمان اتمام کلیسا در جهان، به شهرتی
بیشتر دست یافته هست
.

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

کلیسای بسوارد

[ad_2]

معماری تکست

پاسخ دهید