کامران دیبا :: بزرگان معماری

[ad_1]

Kamran Diba

کامران دیبا

کامران دیبا

زاده ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ در تهران ، آرشیتکت(طراح) معاصر ، دستور کار‌ریز شهری و نقاش
ایرانی هست. او از نوادگان خاندان طباطبایی‌ها و پسر عموی شهبانوی پیشین ایران، فرح
دیبا هست
. دیبا در
رشته معماری دانشگاه هوارد در شهر واشنگتن دی سی تحصیل کرد. در سال
۱۹۶۴ در این رشته فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن به
مدت ۱ سال تحصیلات تکمیلی را در رشته جامعه‌شناسی ادامه داد.
در سال ۱۹۶۶ به تهران بازگشت و ۱ سال بعد رئیس و طراح ارشد
شرکت(کمپانی) مهندسین مشاور «
DAZ»
شد. «
DAZ» در ایران پروژه(طرح)‌های بزرگ
و گوناگونی به انجام رسانید و به سرعت گسترش یافت به طوری که در سال
۱۹۷۷، صدوپنجاه پرسنل داشت. دیبا در ایران صرفاً در بخش دولتی کار می‌کرد.
وی به سنت‌های بومی و هم چنین نیازهای جامعه شهری مدرن و اثر متقابل انسان علاقه‌مند
بود. بناهای زیبا و ماندگاری چون موزه هنرهای معاصر تهران، فرهنگسرای نیاوران و فرهنگسرای
شفق از کارهای اوست که با حمایت ضمنی دخترعموی هنردوستش، فرح دیبا، در دوران قبل از
انقلاب به ثمر رساند. پروژه(طرح) نیمه‌تمام «شهر تازه شوشتر» (
۱۹۷۴-۸۰) در خوزستان که وی آرشیتکت(طراح) و دستور کار‌ریز آن بود
بیش‌ترین موفقیت خود را مرهون الگوهای ساختاری و گونه‌های ساختمانی سنتی هست که دیبا
مورد استفاده قرار داده‌هست.
وی این شیوه را جای گزین طراحی(طرح ریزی) برپایه الگوهای غربی-
که مورد حمایت افراد با نفوذ و سردمداران بود_ نمود.
این شهر با ظرفیت جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰۰ نفر در راستای ۱ شاهراه اساسی ارتباطی طراحی(طرح ریزی)
شد. چهار راه‌ها میادین عمومی و محله‌های کوچک در اطراف آن شکل می‌گرفتند و وجود باغ‌ها
و بازارها زندگی اجتماعی را تقویت می‌کرد.
بناهای آجری شاعرانه دیبا معماری شاخصی را خلق
می‌کند که زیبا و با شکوه‌هست.
دیگر کارهای شاخص وی در ایران شامل چندین ساختمان
در دانشگاه جندی شاپور (
۱۹۷۶-۸) هست. اما بنایی که شاید شناخته شده‌ترین اثر
وی باشد موزه هنرهای معاصر تهران (
۱۹۷۶) هست که با سقف‌های نیم هلالی اش یاد آور باد
گیرهای سنتی ایران هست. وی موسس و هم چنین اولین مدیر موزه بود. دیبا به لقب مشاور
و دستور کار ریز شهری در وزارت مسکن و گسترش شهری ایران خدمت کرد. هم چنین دفتر وی طرح
جامعی برای برخی شهرها عرضه داد که از جمله آنها خرمشهر بندری مهم در خلیج فارس هست.
جایی که وی با طراح یونانی
A.Doxias
که در بخش خصوصی کار می‌کرد همکاری کرد. وی در سال
۱۹۷۷ ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی
سی ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند.
پروژه(طرح)‌های وی شامل طرح‌های خانه سازی در ویرجینیا
و طرح گسترش هتل‌ها در اسپانیا ست.
وی در سال ۱۹۷۷ به لقب منتقد با دانشگاه «کرنل» همکاری کرد. دیبا به لقب ۱ نقاش چندین نمایشگاه انفرادی
در ایران بر پا کرد. وی هم چنین گردآورنده و واسطه فروش کارها نقاشی معاصر غرب بود.
از بین کارها او که در ۱ دوره
۱۲ ساله (از سال
۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷) طراحی(طرح ریزی) و اجرا شده‌اند می‌توان از موزه هنرهای
معاصر، فرهنگسرای نیاوران، پارک شفق (یوسف آباد) و برخی بناهای دانشگاه شهید چمران
اهواز را نام برد. در سال‌های آخر کار حرفه‌ای اش در ایران، پروژه(طرح)ٔ شهرک شوشتر نو را
طراحی(طرح ریزی) کرد که برنده جایزه معماری آقا خان شد و در نمایشگاه کارها معماری و شهرسازی قرن
بیستم، که به مناسبت فرارسیدن سال
۲۰۰۰ در لوس‌آنجلس برگزار شد، به لقب طرح زبده در دسته کارها معماری و
شهرسازی جهان به نمایش گذاشته شد. این کار و کارهای دیگر او در مجلات معماری و شهرسازی
سایر کشورها نیز معرفی شده‌اند.


موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر
در ضلع شمالی بلوار کشاورز و غرب پارک لاله واقع شده هست و درسال
۱۳۵۶، کار فرهنگی و هنری خود را آغاز کرد. موزه هنرهای معاصر در ضلع شمالی بلوار کشاورز و
غرب پارک لاله واقع شده هست و درسال
۱۳۵۶، کار فرهنگی و هنری خود را آغاز کرد.این موزه
در زمینی به وسعت
۲۰۰۰ مترمربع
و پیرامون آن فضایی سبز و زیبا موسوم به پارک مجسمه با تندیس‌هایی ارزشمند از هنرمندان
پر آوازه معاصر ایران و جهان قرار گرفته‌هست.
ساختمان موزه ،که یکی از نمونه‌های با بها و کم
همتای معماری تازه ایران هست‌، با الهام از معماری سنتی ایران و مفاهیم فلسفی آن بنا
شده هست.
طراحی(طرح ریزی)
و معماری این بنا به دست کامران دیبا انجام گرفته هست‌. هشتی‌، چهارسو، معبر و گذرگاه
از جمله عناصر چشم‌نوازی هستند که بازدیدکنندگان هنر دوست را به تأمل در هنر و فرهنگ
ایران زمین وا می‌دارند.
موزه هنرهای معاصر مرکز کار‌ها و رویدادهای مهم هنری ایران در زمینه
هنرهای تجسمی به شمار می آید.
گالری موزه مکان برگزاری نمایشگاه‌های مختلف هنری هست‌. به هنگام برپایی
هر نمایشگاه‌، ۱ یا دو گالری نیز به نمایش گنجینه‌هایی از هنرمندان بزرگ جهان اختصاص
می‌یابد.
ساختمان
موزه تلفیقی ازمعماری مدرن و سنتی هست که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر ایران
ساخته شده هست‌.
تندیس‌هایی
زیبا و با بها از هنرمندان معاصر همچون هنری مور، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی
فضای سبز اطراف را به پارک مجسمه بدل ساخته هست‌. بیننده مسیری چرخشی را در پیرامون
فضای اساسی موزه می‌پیماید و بعد از تماشای نگارخانه‌ها به هشتی می‌رسد در دل هشتی‌ اثر
زیبا و تازه ماده و فکر، که آن را هنرمند ژاپنی‌ نوریوکی هاراگوچی‌، از روغن و پولاد
ساخته هست‌ خود نمایی می‌کند.
ساختمان موزه هنرهای معاصر تهران به مثابه اثر ی هنری هست که هنر معاصر
ایران وبخشی از تاریخ هنر مدرن جهان را نمایندگی می کند.
معماری منحصر به فرد مدرن این موزه ، الهام گرفته
شده ازمعماری سنتی ایرا ن هست که مفهومی فلسفی با خود به همراه دارد و با استفاده ازطاقهای
مرسوم روستایی ونورگیرهای برگرفته ازبادگیرهای کویری طراحی(طرح ریزی) شده هست. وطرح مارپیچ داخلی
آن از الگویی کاملاً مدرن پیروی می کند.
این شیوه طراحی(طرح ریزی) هم ادای دینی به معماری سنتی هست
و هم مبین این نکته که تلفیق این دو معماری (الهام از اصول معماری سنتی ومدرن )امکان
پذیر هست.
در طراحی(طرح ریزی)
موزه هنرهای معاصر دو دیدگاه مورد بررسی قرارگرفته که هر دو آنها به درستی انتخاب و
مورد بازبینی قرار گرفتند. یکی در محوطه اطراف موزه هست یعنی بوستان لاله که فضایی
نسبتا بزرگ هست و دیگری مسیر دسترسی به موزه که در کنار یکی از محورهای حرکتی پارک
لاله قرار دارد.طراح موزه حیاط مرکزی را انتخاب کرد که علاوه بر اینکه یکی از نشانه
های معماری ایرانی باشد بتواند به کمک آن فضایی مجزا از بوستان را ایجاد کند.
علاوه بر آن با طراحی(طرح ریزی) دید مناسب از حیاط مرکزی به
بوستان ، سعی بر برقراری رابطه با بوستان نیز دارد. این رابطه در طراحی(طرح ریزی) داخلی نیز با
پنجره های دیواری و سقفی حفظ شده هست.در دل این بوستان بزرگ محوطه ی وسیعی وجود دارد
که به دلیل نصب مجسمه هایی از هنرمندان نامدار ایرانی وخارجی به ” به باغ مجسمه
” معروف هست .ودقیقاً یادآور باغ های ایرانی هست که از دل تاریخ واندیشه باصلابت
وشکوهند ایران بیرون آمده هست .آنهایی که با جغرافیای ایران آشنایی دارند به درستی
درک می کنند که درپهنا وحاشیه کویر ، باغ هایی با درختان سربه فلک کشیده قد علم کرده
اند ودرون هریک از باغ ها ،عمارتی یا بناهایی ساخته شده که کام ودل ساکنانش را با پیچش
نسیم به بار نشسته درون بادگیرها، هشتی ، چهارسو ومعبر همراه می کند.
بنابراین اقلیم ومختصات کویر ،بهترین وبیشترین موضع
معماری درجهت همراهی با طبیعت را انتخاب می کند.ساختما ن موزه درزمان حال بیشتر وواضح
تر تاریخ گذشته ایران را درذهن ها جا می اندازد. ساختمان موزه از سنگ وبتون ساخته شده
و روی هم رفته
۸۵۰۰مترمربع مساحت دارد. سطح کلی دیوارهای موزه نیز مساحتی بالغ بر۲۵۰۰ مترمربع را تشکیل می دهد. که شامل ۹ گالری کوچک وبزرگ ودارای تجهیزات کامل جهت
نمایش کارها هنری هست .این موز ه یکی از فعال ترین وپرثمرترین مراکز فرهنگی وهنری در
تهران هست که دربافت شهری نمودی بسیار زیبا وخوشایند دارد . این مرکز دربیست ویکم مهرماه
سال
۱۳۵۶درمساحتی
حدود
۸۵۰۰متر
افتتاح شد و از تاریخ سی ام همان ماه درمعرض بازدید کنندگان قرا گرفت .این ساختمان
درحاشیه غربی پارک لاله درخیابان کارگرشمالی قرار دارد که از نقطه نظر جغرافیای شهری
در مرکز شهر تهران قرار دارد.شایدهم ازاین منظر بتوان  گفت موزه هنرهای معاصر تهران ساختمانی پست مدرنیستی
هست که با بهره گیری از عناصر معماری کهن ایرانی به صورتی مینی مالیستی خود نمایی می
کند. بادگیرها به وضوح در کالبد و فرم بنا خود نمایی می کنند .بادگیرهایی که سابقا
نقش تهویه و جریان باد را در ساختمان داشتند اکنون وظیفه انتقال نور به داخل بنا را
دارند. باد از دل بادگیرها عبور کرده و در دل فضا بخش می شود. سایه ها – نیم سایه ها
و نورها به طوری کنار یکدیگر قرار گرفته اند که هر گالری را به بخشی مجزا برای نمایش
کارها تبدیل می کند.مسیر آغازین بازدید کنندگان ۱ رمپ هست که با حرکت دورانی مخاطب
خودرا به زیر زمین هدایت می کند. مخاطب مجبور هست درادامه حرکتی آرام و مارپیچ را دنبال
کند. ودرآخر هم مخاطب بدون این که احساس ناخوشایندی از حرکت در مسیر پیچ درپیچ داشته
باشد به جای نخست خود باز می گردد یعنی سردرموزه هنرهای معاصر تهران.

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران

موزه هنرهای معاصر تهران


نمازخانه موزه فرش

نمازخانه موزه فرش

نمازخانه موزه فرش

نمازخانه موزه فرش

نمازخانه موزه فرش


فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران

فرهنگسرای نیاوران


پارک شفق

پارک شفق یکی از پارک های کوچک و بسیار زیبای شهر تهران هست که
به وسیله آرشیتکت(طراح) برجسته ایران ، کامران دیبا 
طراحی(طرح ریزی) شده هست. سبک پارک از پارک های فرانسوی الهام گرفته شده
و با معماری ایتالیایی و باغ های ایرانی ، ترکیب شده هست . این پارک شباهت زیادی
به دژ دارد و ترکیب آن بسیار زیباست . بانی این پارک دکتر رضا زاده شفق می‌باشد و
این پارک را در باغی که به مستوفی‌الممالک در محله یوسف آباد تعلق داشت به مدت
۳ سال از سال ۱۳۴۵ تا
۱۳۴۸ خورشیدی ساخته هست .زمین های منطقه یوسف آباد تهران متعلق به
مستوفی الممالک بودند و این باغ نیز جزو زمین های وی بود که با گسترش شهر تهران و
ساخت خانه در این منطقه ، این زمین که در عمق زمین قرار داشت و فرو رفته بود،
تبدیل به محل تخلیه زباله های اهالی محل شده بود. مهندس دیبا از همین گودال طبیعی
و پستی و بلندی های آن برای طراحی(طرح ریزی) این پارک استفاده نمود و بخش فرو رفته آنرا به
زمین بازی کودکان اختصاص داد و تپه وسط آنرا اختصاص به سرسره های جالبی برای بازی کودکان
قرار داد . همچنین وی به دلیل علاقه به معماری ایتالیا ، میدانگاه اساسی این پارک
را شبیه به میدان های شهرهای ایتالیا طراحی(طرح ریزی) کرد با قرار دادن ۱ استخر زیبا با آب
نما و سکوهایی برای نشستن مردم و در کنار آن نیز ۱ آمفی تئاتر احداث نمود و هدف
وی محیطی بود تا مردم در آن مجتمع شده و از کنار هم بودن لذت ببرند . همچنین
ساختمال شمالی این باغ را که محل سکونت مالک اولیه این زمین بود ، بدون تخریب کردن
به همان شکل اولیه باقی گذاشت و آنرا مرمت کرد که بعدها تبدیل به فرهنگ سرا شده و
ساختمان کناری آن نیز که به کتابخانه اختصاص داده شده هست با دقت به همان معماری
ساختمان اساسی ایجاد شده هست .  دو مجسمه برنزی منحصر به فرد این پارک نیز
ساخته پرویز تناولی هست . این پارک به گفته مهندس دیبا تنها پارکی در جهان هست که
چنین مجسمه هایی با مقیاس
۱*۱ را
در خود جای داده هست
.

 

پارک شفق

پارک شفق

پارک شفق

پارک شفق

[ad_2]

معماری تکست

پاسخ دهید